Σάββατο, 30 Απριλίου 2011

1989: Μια συναρπαστική χρονιά για την Atari.

City university of London.Οι φοιτητές δουλεύουν σε Atari ST workstations συνδεδεμένα με το mainframe του πανεπιστημίου τους. 
 Βρισκόμαστε στο 1989 και (εν αναμονή των νέων STE με τα βελτιωμένα γραφικά και ήχο) τα πάντα   δείχνουν ότι θα είναι μια συγκλονιστική περίοδος για την Atari. Τα πράγματα -από τότε που ο Jack Tramiel ανέλαβε μια χρεοκοπημένη εταιρία- πάνε θαυμάσια κάνοντας πολλούς να μιλάνε για ένα οικονομικό θαύμα. Οι πωλήσεις των ST πάνε πολύ καλά διπλασιάζοντας τις πωλήσεις τους σε σχέση με πέρυσι και η βιβλιοθήκη των προγραμμάτων τους συνεχίζει να μεγαλώνει προσφέροντας χιλιάδες προγράμματα για τον χομπίστα τον φοιτητή άλλα και τον επαγγελματία (Dtp publishers,μουσικούς κ.α.). Κατά τη προσφιλή τακτική της εταιρίας έχουν ανακοινωθεί πολλά νέα μηχανήματα πυροδοτώντας έντονες συζητήσεις...

Η φιλικότητα και η ευκολία χρήσης έκαναν τον Atari ST ιδανική πλατφόρμα εκπαίδευσης για τις μικρότερες ηλικίες!
 Η παρουσία της εταιρίας σε σχολεία, πανεπιστήμια και μικρούς εργασιακούς χώρους ενισχύεται και περιφερειακές αγορές όπως αυτή της Αυστραλίας φαίνεται να πηγαίνουν ιδιαίτερα καλά! Την προηγούμενη χρονιά ο 520 και 1040 ST επιλέχθηκαν και βραβεύτηκαν ως "Ο καλύτερος υπολογιστής της χρονιάς 1988". Αυτός ο τιμητικός τίτλος αποδόθηκε από μια διεθνή ομάδα ανθρώπων που σχετίζονται με τα μεγαλύτερα computer περιοδικά δέκα διαφορετικών χωρών!!! Σε αυτά τα περιοδικά περιλαμβάνονται τα: Personal Computing(USA), Practical Computing(GB),Chip Magazine(ITA), Komputer(POL), Chip Micros(SPA), Soft et Micro(FRA), ASCII Magazine(JAP),CHIP(GER).
Η δύναμη του MEGA ST συνεχίζει να τραβά την προσοχή αυτών που θέλουν μια οικονομική λύση στον τομέα του desktop publishing καθώς και πολλών μουσικών χάρις το ενσωματωμένο του midi. H διάδοση της Atari στον χώρο της μουσικής έχει οικοδομηθεί από τα προηγούμενα χρόνια δίνοντας μεγάλο πλεονέκτημα στην εταιρία σε σχέση με τις μουσικές αγορές. Αυτή τη χρονιά φίλοι μου θα δούμε επίσης και την κυκλοφορία μιας νέας επόμενης σειράς IBM συμβατών από την Atari αρχίζοντας από το ATARI PC3 Turbo XT μέχρι το ATARI PC5 με τον Intel 20Mhz 80386 PC/AT.
Ένα ακόμα καινούριο προϊόν κάνει επίσης την εμφάνιση του, το Atari portfolio! Αυτός ο φορητός υπολογιστής χρησιμοποιεί ένα MS-DOS συμβατό σύστημα DIP DOS 2.11. Δεν είναι ένα Laptop άλλα ένας μίνι προσωπικός υπολογιστής που μέσα στα λίγα εκατοστά του θα προσφέρει ότι μπορεί να χρειαστεί ένας χρήστης αφού περιλαμβάνει ευκολίες όπως ενσωματωμένα Diary, Calculator,Editor (text), Lotus 1-2-3 file compatible Worksheet (spreadsheet),Address. Book . Το portfolio προσφέρει μια ευανάγνωστη οθόνη υγρών κρυστάλλων, qwerty πληκτρολόγιο και μια θύρα επέκτασης για τη σύνδεση περιφερειακών! Αυτό το hand-held χρησιμοποιεί κάρτες μνήμης στο μέγεθος μιας πιστωτικής κάρτας για να αποθηκεύει προγράμματα και δεδομένα! Όπως βλέπετε η Atari με αυτές τις κυκλοφορίες καλύπτει όλους του τομείς του computing και είναι πλέον φανερό ότι το όνομα της αρχίζει να εδραιώνεται ανάμεσα στις παραδοσιακές δυνάμεις του χώρου!

Δεν είναι μόνο η μουσική! Ο ST χρησιμοποιείται με χίλιους-δύο τρόπους.Ο Τρεις φορές παγκόσμιος πρωταθλητής Garry Kasparov χρησιμοποιεί την δυνατή ChessBase του Atari ST.

Δεν είναι όμως μόνο το παρών σημαντικό γιατί η Ατάρι φαίνεται ότι έχει και πολύ λαμπρό μέλλον!!! Μια καινούρια σειρά θα κυκλοφορήσει το 1990! Το Atari TT, ένα 68030(!!!) workstation θα είναι έτοιμο δει το φως και να γίνει η νέα ναυαρχίδα της εταιρίας!!! Το Atari ΤΤ θα είναι η λογική εξέλιξη των ST (και της σειράς 68000) με εξελιγμένο λειτουργικό και δυνατότητες και αναμένεται να εκτινάξει την ανταγωνιστικότητα της εταιρίας στους φθηνούς σταθμούς εργασίας! To Stacy θα κυκλοφορήσει επίσης την ίδια χρονιά και θα είναι ένα ST compatible laptop!!! Θα περιλαμβάνει μια απίθανη οθόνη υγρών κρυστάλλων ανάλυσης 640χ400 και θα έρχεται με τις γνωστές από τα ST χωρητικότητες μνήμης 1,2,4 MB. 
Το Stacy θα έχει επίσης πλήρη συμβατότητα με το Software και τα περιφερειακά της σειράς ST. Για το τέλος έμεινε κάτι που δεν έχει τολμήσει να επιχειρήσει άλλη εταιρία αυτής της δυναμικότητας! The Atari Transputer Workastation (ATW), ένα πανίσχυρο graphics workstation που θα διαθέτει τεράστια παλέτα 16.000.000 χρωμάτων θα κυκλοφορήσει στα πρώτα μισά του 1990! Θα βασίζεται στον Inmos T800 και θα υποστηρίζει αναλύσεις μέχρι 1280χ960 pixels!!!! Είναι βέβαιο ότι η Atari θα οδηγεί τις εξελίξεις για πολύ καιρό ακόμη....

Τρίτη, 26 Απριλίου 2011

Το πρώτο μου action demo ήταν το Gryzor στον ZX Spectrum!!!

Αλήθεια θυμάστε τον εαυτό σας όταν  είδε  πρώτη φορά  computer game; Θυμάστε τα πρώτα παιχνίδια που παίξατε; Σίγουρα θυμάστε! Θα σας κάνω τώρα μια κάπως δύσκολη ερώτηση.  Θυμάστε πότε είδατε το πρώτο σας action demo;  Χμμμμ σκούρα τα πράγματα ε;  Σίγουρα, διότι τα playable demos παιχνιδιών μπορεί σήμερα να είναι μια συνηθισμένη τακτική (υπάρχουν παντού στα περιοδικά και το Internet), άλλα εκείνα τα χρόνια τα πράγματα δεν ήταν και τόσο απλά! Θυμάμαι μια όμορφη ημέρα του 1987 όταν είχαμε διαβάσει με τον αδερφό μου ένα πολύ όμορφο review στο Pixel για το Combat School της Konami (OCEAN). 

Τα γραφικά στον Spectrum έδειχναν  πραγματικά πολύ προσεγμένα και το  128-mode έδινε στον ήχο αυτό που πάντα έλειπε από τα οκτάμπιτα του θείου!  Αφού έγινε ένα γρήγορο  συμβούλιο,  κρίθηκε  ότι το συγκεκριμένο παιχνίδι είχε τα φόντα να καρφωθεί για πολύ καιρό στο TOP-10! Με συνοπτικές διαδικασίες λοιπόν ψηφίστηκε η αγορά του και σύντομα μετά από μια μικρή βόλτα στην οδό Στουρνάρα το πολύτιμο κομμάτι software βρισκόταν στο σπίτι μας. 


To Combat school φιγουράρει δίπλα στον  όμορφο 128άρη! Είναι ο Γκρι Sinclair +2 με το πιο όμορφο άρωμα που έχει να επιδείξει home!


Η κασέτα τοποθετήθηκε στο ενσωματωμένο κασετόφωνο του ΖΧ Spectrum 128 +2 και  με τη βοήθεια του πανέμορφου πληκτρολογίου  (κληρονομιά  της Amstrad)  σχηματίσαμε   την πιο αγαπημένη εντολή της Basic,  Load "".  Τα πρώτα bytes φορτώθηκαν σωστά και  η επικεφαλίδα του παιχνιδιού εμφανίστηκε  στο πάνω μέρος της οθόνης! Μικρή παύση -με ταυτόχρονη αλλαγή του border-  και ο Spectrum  -παίρνοντας δυο ανάσες- αρχίζει το  γνωστό του υψίσυχνο turbo φόρτωμα!  Ευτυχώς το αζιμούθιο σήμερα ήταν σε  μεγάλη φόρμα και έπειτα από μερικά λεπτά μαλώναμε για τη σειρά που θα παίζαμε! Το πρόγραμμα    μας δικαίωσε αφού ήταν αντάξιο των προσδοκιών μας  αλλά πέρα από αυτό το κουτί  του λίγο μας  μπέρδεψε αφού έκρυβε   δυο διαφορετικά εξώφυλλα! 

Φυσικά η   ένδειξη:  Free Action demo of konamis hit game "Gryzor" included in this pack, πέρασε απαρατήρητη λόγω της αδυναμίας  μας στην ξένη γλώσσα!  Εκτός λοιπόν από τη φωτογραφία του Combat School υπήρχε και μια δεύτερη  με κάτι που παρέπεμπε σε Alien !!! Μια επιγραφή επάνω της με κίτρινα γράμματα έλεγε: " WATCH THE EXCITING GRYZOR FREE WITH THIS PACK". Μέσα στο κουτί  μια διπλωμένη σελίδα που έπαιζε τον ρόλο των ελληνικών οδηγιών   μας ανακοίνωνε  υπερήφανα ότι: H KONAMI, πάντα πρώτη στις τεχνολογίες και τα ηλεκτρονικά σας διαθέτει ένα demo προς επίδειξη του νέους της τίτλου!


Free Action demo of konamis hit game "Gryzor"included in this pack!!!! Δηλαδή θα παίξω και άλλο game;;;


Το φοβερό δεύτερο εξώφυλλο Σημαντική λεπτομέρεια: Το λογότυπο OCEAN\IMAGINE/HELLAS....



Για να πω και του στραβού το δίκιο η έννοια του Demo με δυνάστευε από πάντα! Λίγα χρόνια πριν αποκτήσω τον πρώτο μου Home (Atari 800XL) προσπαθούσα να καταλάβω τι στα κομμάτια έκανε  στο ηλεκτρονικό της φωτογραφίας το  μεσαίο μαύρο κουμπάκι!  Ανοίγοντας το μηχάνημα με το πλήκτρο  Demo πατημένο το ηλεκτρονικό έπαιζε μόνο του!!!  Επίδειξη!!!! Έτσι το λένε!! 

Ομολογώ ότι τότε δεν κατάλαβα και πολλά εξαιτίας της άγνοιας της συγκεκριμένης ορολογίας (demo;) μα άρχισα  σιγά -σιγά  να υποψιάζομαι ότι το Combat school είχε στην ίδια κασέτα και ένα δεύτερο παιχνίδι δώρο!!!! Αμέσως Reset στον +2 και δειλή  απόπειρα να φορτώσουμε αυτό που λογικά  υπήρχε μετά από το κυρίως παιχνίδι! (πιθανόν στην πίσω μεριά της κασέτας δε θυμάμαι) NAI!!!! Το Gryzor έκανε την εμφάνιση του!!!!

Υπήρχε και δεύτερο παιχνίδι!!!!  Δε πίστευα στη τύχη μας!!! Πληρώσαμε ένα και πήραμε δύο!!! Η χαρά βέβαια δεν κράτησε και πολύ αφού μετά απο λίγα  λεπτά παιξίματος το παιχνίδι τερμάτιζε βγάζοντας  κάποιο μήνυμα.... Εκείνη τη μέρα έμαθα τι σημαίνει playable demo. Χρόνια μετά  η σπάνια αυτή τακτική θα γίνει η πεπατημένη. Το πρώτο μου Action demo  λοιπόν ήταν το Gryzor στον ZX Spectrum!!!

Κυριακή, 24 Απριλίου 2011

Jack Tramiel: Ο πόλεμος των Calculators που οδήγησε στον πόλεμο των home computers!

Ο πρόεδρος της Commodore αφήνοντας τις γραφομηχανές  στράφηκε από νωρίς προς τις νέες τεχνολογίες  και τα calculators! Αυτή του η τάση τον οδήγησε αργότερα στην ανακάλυψη των home computers!


Jack Tramiel, o πρωτοπόρος! Jack Tramiel, ο ανήσυχος! Jack Tramiel, ο εκδικητικός! Πολλά είναι τα επίθετα που του έχουν αποδοθεί κατά καιρούς καθώς και χιλιάδες οι γραμμές που έχουν γραφεί για αυτόν! Όσο όμως και αν σας φαίνεται παράξενο, ένα παιχνίδι της μοίρας ήταν αυτό που έδωσε την ώθηση για το μελλοντικό οικονομικό θαύμα και ένωσε τον πρόεδρο για πάντα με τα....Calculators! Ναι καλά διαβάσατε με τα γνωστά σε όλους μας κομπιουτεράκια! Όταν λοιπόν ο νεοφώτιστος Tramiel γεμάτος όνειρα έφτιαχνε ακόμα τις περιβόητες γραφομηχανές του η ολοένα και πιο ανήσυχη φύση του τον έσπρωξε προς τις νέες τεχνολογίες και τα εξωτικά calculators!

Σύντομα κατάφερε να είναι σε θέση να παράγει ένα μεγάλο αριθμό από αυτά κάνοντας την commodore έναν από τους μεγαλύτερους προμηθευτές calculators της αγοράς! Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι τότε τα κομπιουτεράκια δεν ήταν ακόμα μέσα σε κάθε σπίτι αφού η τιμή τους στα τέλη 1960 αρχές 1970 ήταν αρκετά τσουχτερή! Το κακό με αυτή την "μπίσνα" της commodore ήταν ότι βασιζόταν δυστυχώς σε ξένες πλάτες και συγκεκριμένα στην γνωστή Texas instruments που της δάνειζε (όπως και σε πολλούς άλλους) το chip-set που ήταν απαραίτητο για την κατασκευή τους.

Στη φωτογραφία βλέπετε ένα μοντέλο  της σειράς TI/99 της Texas instruments


Ο Commodore 64 του Tramiel. Ο πόλεμος που έγινε με την Texas ήταν μέχρι τελικής πτώσεως και δρομολόγησε τραγικές εξελίξεις στην computer industry.


Μερικά χρόνια πέρασαν και δυστυχώς το κακό δεν άργησε να έρθει! H Texas βλέποντας την προοπτική αυτής της νέας αγοράς που δημιουργήθηκε  σε μια στρατηγική κίνηση αρχίζει να παράγει απευθείας  τα δικά της φθηνότερα Calculators (με το δικό της chip set)  "αδειάζοντας"  έτσι τον Tramiel. Αυτή η κίνηση ματ της Texas έβγαλε  πολλούς τρίτους κατασκευαστές από το παιχνίδι αναγκάζοντας τους να  δώσουν κυριολεκτικά  μάχη για να κρατηθούν στη ζωή!  Η δε Commodore πέρασε μια πολύ δύσκολη περίοδο αφού έδωσε σκληρό αγώνα για να αποφύγει τη χρεοκοπία!  Μαθαίνοντας από το πάθημα του ο Jack Tramiel αναζητά την ασφάλεια στην εξαγορά κάποιου κατασκευαστή Chip ώστε να γίνει αυτάρκης! Η ευκαιρία δεν άργησε να παρουσιαστεί στο όνομα μιας προβληματικής εταιρίας από την Pennsylvania της γνωστής μας MOS. Έτσι το 1975 η MOS γίνεται επίσημα τμήμα της Commodore.

Ένας από τους εξέχοντες μηχανικούς της MOS o Chuck Peddle (ο σχεδιαστής του 6502 ) ήταν αυτός που έπεισε τον Tramiel ότι η αγορά των calculators δεν έχει πια πολλές προοπτικές και του πρότεινε κάτι νέο και πιο καινοτόμο όπως οι home computers. Με τη βοήθεια του 6502 και μια σειρά πειραμάτων μας έδωσαν τον ΚΙΜ 1 ( Είχε παραχθεί αρχικά υπό το όνομα της MOS και συνέχισε κάτω από το όνομα της Commodore) και αργότερα τον PET. Λίγο μετά ήρθε η σειρά των επιτυχημένων Vic και C64!!! Την εποχή που ο C64 ήρθε στη ζωή υπήρχαν στη σκακιέρα πολλοί αντίπαλοι κατασκευαστές  που προσπαθούσαν να εδραιώσουν τις δικές τους υλοποιήσεις οικιακών υπολογιστών! Μέσα σε αυτές ήταν και η γνωστή από το παρελθόν Texas instruments...




Έχω την τύχη να είμαι ιδιοκτήτης ενός (New Old Stock) CC192 Atari calculator. Η Atari corporation δεν έκοψε ποτέ τους δεσμούς του παρελθόντος κυκλοφορώντας μια ολόκληρη σειρά από αυτά!

O Jack Tramiel δεν ξέχασε ποτέ τον τρόπο που του είχε φερθεί η Texas κάποτε και ξεκίνησε ένα ανηλεή πόλεμο τιμών μέχρι τελικής εξόντωσης της! O Commodore 64 που είχε αρχικά υπολογιστεί να πωλείται πάνω από 595 δολάρια έφτασε τελικά να δίνεται 199 και κάτω από το κόστος!!!! Ο τρομερός πόλεμος των Home computers οδήγησε πολλές μικρές εταιρίες κοντά στην χρεοκοπία όπως επίσης την Texas και την προ Tramiel, Atari! Οι πωλήσεις του Commodore 64 πραγματικά εκτινάχθηκαν δημιουργώντας ένα απλησίαστο ρεκόρ! Αν και η επιτυχία του Tramiel ήταν αδιαμφισβήτητη παρόλα αυτά ήταν μια μάλλον πύρρεια νίκη! Το μικρό περιθώριο κέρδους δεν έφτασε ώστε να καλυφθεί το μεγάλο οικονομικό άνοιγμα που είχε γίνει κατά το σχεδιασμό και την προώθηση του συγκεκριμένου project

Τα οικονομικά προβλήματα και οι εσωτερικές διαμάχες οδήγησαν τον Jack Τramiel και τους ανθρώπους του σε παραίτηση και έξοδο από την εταιρία. Η Tramel Technologies που συστάθηκε αργότερα κράτησε το όνειρο του ιδρυτή της ζωντανό μέχρι την εξαγορά του γονατισμένου από τον πόλεμο τιμών χρυσού παιδιού της Silicon valley την ATARI. Μετά από μια σύντομη εξυγίανση της η Atari Corporation ήταν πια γεγονός! Ένας νέος 16bit Computer παρουσιάστηκε ξαφνικά κυριολεκτικά από το πουθενά αιφνιδιάζοντας την παγκόσμια βιομηχανία! Το θαύμα του Jack Tramiel αρχίζει να αποκτάει ουσία και υπόσταση και μια θαυμάσια εποχή με πρωτόγνωρη κερδοφορία για την Atari θα του δώσει τον τίτλο του επιτυχημένου επιχειρηματία και την φήμη του αγγίγματος του Μίδα.



Auto Recall μεγάλο display σε  μέγεθος πιστωτικής κάρτας! Η συσκευασία περιέχει και την θήκη φύλαξης!


Η Tramel Technology είχε πολύ μικρή διάρκεια ζωής! Μετονομάστηκε σχεδόν αμέσως σε Atari corporation (μετά από την εξαγορά του Atari Consumer Electronics Division). Ένας νέος υπολογιστής θα βγει με το καλημέρα οδηγώντας σε μια πρωτόγνωρη φάση κερδοφορίας την νεκρή εταιρία.

Ο  Tramiel όπως ήταν φυσικό δεν ξέχασε ποτέ τις καταβολές του, βγάζοντας σε παραγωγή -υπό την νέα του εταιρία- δεκάδες κομπιουτεράκια!  To CC192 είναι μέλος μιας ευρύτερης σειράς calculators που κυκλοφόρησε η Atari corporation. Δεν είναι ευρέως γνωστό πόσα κομπιουτεράκια κυκλοφόρησαν με το logo της Atari. Με μια πρόχειρη έρευνα διαπιστώνουμε ότι τα περισσότερα τουλάχιστον έφεραν στην αρχή της κωδικής ονομασίας τους τα γράμματα "CC", "DB" ή "ST" Συναντάμε τα CC-1010, CC-1200, CC-1800, CC-180, CC-181, CC-190, DB-2100R, DB-2200, DB-2300, DB-2400, CC-90, CC-91, CC-92. Υπάρχουν επίσης και αυτά με τις γνωστές χαρτοταινίες εκτύπωσης adding machines DMP-2000, DMP-2002/3 καθώς και μια σειρά ST (ST 300/310). Μερικές απο αυτές τις διατάξεις χρησιμοποιούσαν και την ηλιακή ενέργεια. Έτσι συνέβη λοιπόν και ο Jack Tramiel συνέχισε την παράδοση της commodore. Δεν θα μου φανεί καθόλου παράξενο αν εμφανιστούν κάποια στιγμή και.... γραφομηχανές Atari!

Ρίξτε μια ματιά σε αυτό το site για να διαπιστώσετε πόσα calculators βγήκαν υπό το logo της Atari. http://www.atari-computermuseum.de/calc.htm

ROM - Φόρος τιμής στον γενναίο ιππότη του διαστήματος!!!



Φτάνοντας πια στο έσχατο σημείο άμυνας θυσίασες την ανθρώπινη σου υπόσταση -όπως όλη η νεολαία ο ανθός του Galador- και φορώντας την ασημένια αρματωσιά σου ξεχύθηκες στο αχανές διάστημα πολεμώντας τα φοβερά φαντάσματα! Ποτέ δεν άφησες την φρικτή μοίρα που σου επέβαλαν να σου πάρει την ανθρωπιά! Πολέμησες με ήθος αξίες και τιμή! Απέφευγες να σκοτώνεις τους εχθρούς σου παρά τους έστελνες στον τόπο της ανυπαρξίας και της λήθης. Εκεί από όπου δεν θα μπορούσαν να κάνουν πια κακό.

Παρεξηγήθηκες και πολεμήθηκες όσο κανένας άλλος, αλλά και αγαπήθηκες από πολλούς που πίστεψαν σε εσένα. Και πρώτη και καλύτερη μια νέα γυναίκα ονόματι Brandy Clark που σφράγισε την μοίρα της από την στιγμή που προσγειώθηκες στο Clairton. Απαρνήθηκε τα πάντα και χωρίς να το ξέρεις θυσίασε την ανθρώπινη της υπόσταση!

Μέσα στη χρυσή αρματωσιά της αδικοχαμένης Starshine,  πέταξε μακριά για να έρθει να σε βρει. Αδιαφορώντας αν τώρα η αναπνοή της γίνονταν από μηχανικά πνευμόνια, ήρθε με σκοπό να σου προσφέρει και την τελευταία της ανάσα!

Να περνάτε καλά εσείς οι δύο κάπου εκεί στον μακρινό Galador....

Ο Ennio Morricone στο Two Mules for Sister Sara.

Ο υπέροχος "άγριος" Clint Eastwood και η γοητευτική Shirley MacLaine αποτέλεσαν όμορφο δίδυμο


Σήμερα έχω τρελή όρεξη για μουσική και δεν  υπάρχει καλύτερη ευκαιρία  ώστε  να αρχίσω να θυμάμαι μελωδίες από παλιά Westerns! Πολλές από τις μουσικές που ακούστηκαν σε αυτές τις ταινίες ήταν τουλάχιστον συγκλονιστικές! Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να γίνει στην ευρωπαϊκή πολιτιστική συμβολή, αφού οι καλύτερες των μελωδιών ακούστηκαν ίσως στα λεγόμενα "σπαγγέτι Westerns"! Ο Clint Eastwood μετακόμισε για μεγάλο διάστημα στην Ιταλία, γυρίζοντας τις ταινίες πέντε - πέντε! Τα φημισμένα studios chinechita - σε ένα οργασμό παραγωγικότητας - μας έδωσαν αληθινά διαμάντια! 
Όλα αυτά όμως δεν θα σήμαιναν τίποτα, χωρίς τη μουσική σφραγίδα του δασκάλου, Ennio Morricone.... Σήμερα οι σκέψεις μου πάνε σε ένα σχετικά άγνωστο western, που ο τίτλος αποδίδεται ως "Δύο μουλάρια για την αδερφή Σάρα" Την είχα δει στην μαθητική μου ηλικία, σε κάποιο θερινό σινεμά, τότε που ακόμα προβάλλονταν  westerns. Δεν είμαι σίγουρος αν εντυπωσιάστηκα ( είχαν ένα θέμα τα σπαγγέτι  αφού ορισμένα ήταν λίγο αργόσυρτα και βαρετά) αλλά μου έμεινε  η ασυνήθιστη   μουσική του! Τίποτα πιο συγκλονιστικό από το να βλέπεις την οπλή ενός  αλόγου να προσγειώνεται επάνω  σε ένα τεράστιο αραχνοειδές, στην καυτή έρημο, ακούγοντας ταυτόχρονα αυτό το περίεργο ηχητικό ερέθισμα!
Είναι τρελός ο Ιταλος....Ennio Morricone!

Η εισαγωγή αρχίζει με πολύ γλυκιά κιθάρα! Το μουσικό στιλ κάνει μπαμ ότι ο άνθρωπος είναι Ιταλός! Χρόνια ευρωπαϊκής μουσικής  παράδοσης, μπολιάζουν  αυτή την άνυδρη και στείρα πολιτισμού περίοδο της αμερικάνικης άγριας δύσης! Τα strings που ακούγονται στο υπόβαθρο είναι ανάπαυση ψυχής! Αργά και μεθοδικά δημιουργούν εκείνο το πλαίσιο που θα ανταμείψει αργότερα τον υπομονετικό ακροατή. Νωχελικά χάλκινα δίνουν  μια αυτοκρατορική αίσθηση θυμίζοντας μάλιστα τον ύμνο της μεγάλης Βρετανίας! Είπαμε τώρα μιλάει η Ευρώπη! Κάποια τελευταία έγχορδα φτερουγίζουν με κέλτικο-ιρλανδέζικο άρωμα και ξαφνικά.....αρχίζει!!!  Μια ανατριχιαστική κιθάρα παίζεται από κάποιον με πολύ ανορθόδοξο τρόπο! Ο μουσικός τεντώνει  της χορδές της μέχρι το όριο, παράγοντας μια παραμορφωμένη χροιά!
Η Κιθάρα αυτή  -στα όρια να φύγει εκτός τόνου- ακούγεται σχεδόν ενοχλητική! Ομοιάζει με το συνεχές βουητό ενός σμήνους εντόμων που ίπταται  επάνω από ψόφιο κουφάρι ζώου στην έρημο. Επίμονη, ανατριχιαστική, απόκοσμη και  ξαφνικά....Όπα!!!! Πως το έκανε αυτό; Πίσω και ξανά αναπαραγωγή! Ένας υψηλός ήχος φλάουτου ακολουθούμενος ακαριαία από ένα χάλκινο χαμηλότερης οκτάβας δίνουν την αίσθηση ενός τριξίματος σαν ξεχαρβαλωμένο παντζούρι σε εγκαταλειμμένη  πόλη! Το ίδιο φλάουτο αρχίζει μεθοδικά να τριγυρνάει επάνω στον άνυδρο χωρίς σύννεφα πυρακτωμένο ουρανό,  παρέα με τα όρνια που κόβουν κύκλους επάνω από τα κεφάλια  μας. Αυτό το εφιαλτικό τρίξιμο θα επαναληφθεί ανατριχιαστικά πολλές φορές αργότερα! Πρόκειται για ένα περίεργο εύρημα που σου σηκώνει κυριολεκτικά την τρίχα! Δεν είναι κάτι εμπορικό, δεν είμαι σίγουρος ότι είναι καν όμορφο αλλά ο Ιταλός είναι απίστευτος....


Σάββατο, 23 Απριλίου 2011

ZX Spectrum + 128 - Ίσως ο πιο όμορφος Home Computer!

ZX Spectrum 128 χαραγμένος με διαμάντι...


 Όταν τον πρωτοείδα  σαν παιδί εκστασιάστηκα! Δεν ήξερα ακόμη πολλά για τους computers και δεν γνώριζα τίποτα για τεχνικά χαρακτηριστικά.  Είχα ρίξει και μια ματιά τους ανταγωνιστές Atari, Commodore και Amstrad, αλλά αυτός είχε κάτι στην όψη του που μου δημιουργούσε δέος!

Τα πλήκτρα του με την εκπληκτική γεωμετρικότητα ήταν  κατειλημμένα σχεδόν σε όλο το ύψος και το πλάτος τους από  ακατανόητες  τυπωμένες εντολές και λειτουργίες!!!

-"Σίγουρα (σκέφτηκα...)  επειδή θα κάνει πολλά περισσότερα πράγματα από τους άλλους... φαίνεται μάλλον επαγγελματικός!!!" 

Αυστηρός και πάντα μετρημένος αποτέλεσε σημείο αναφοράς και ζωντανή απόδειξη ότι αριστοκράτης δεν γίνεσαι αλλά γεννιέσαι! Ένας Sir πραγματικά με τα όλα του!!

Φορώντας με υπερηφάνεια την παραλλαγμένη στολή του ZX Spectrum + (και του εξωτικού  QL),  το ένδοξο οικόσημο του οίκου Sinclair, το εθνόσημο με τα χρώματα της ίριδας και το κατακόκκινο παράσημο των 128Κ,  σου έδινε την εντύπωση ότι κανείς δεν θα έβγαινε αλώβητος αν έκανε το λάθος να αναμετρηθεί μαζί του!

Ίσως ο πιο όμορφος Home Computer! Ένα State of Art!!

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2011

Ένα μαγικό ταξίδι πίσω στις κασέτες του ZX Spectrum...

Το εντυπωσιακό τρίπτυχο της US Gold με έκανε να δω τις κασέτες παιχνιδιών με άλλο μάτι! Σοκ!

Δεν πρόκειται να ξεχάσω την μεγάλη έκπληξη που ένιωσα όταν σε ένα τεύχος του Pixel τα μάτια μου έπεσαν  επάνω σε μια τεράστια διαφημιστική καταχώριση που έλεγε:

Η US GOLD η μεγαλύτερη εταιρία διακίνησης αμερικανικού software στην Ευρώπη τώρα και στην Ελλάδα! Οι τίτλοι των παιχνιδιών είναι για απαιτητικούς χρήστες γιατί : Είναι νέοι, είναι συναρπαστικοί,  έχουν υψηλή ποιότητα και πιστότητα,  έχουν οδηγίες στην ελληνική γλώσσα, έχουν εντυπωσιακή συσκευασία με ταινία ασφαλείας και όλα αυτά με την εγγύηση του ονόματος της US GOLD.  

Πρέπει  κεραυνοβολημένος να χάζευα κανένα τρίλεπτο το εντυπωσιακό χρυσό - μαύρο τρισέλιδο προσπαθώντας απεγνωσμένα να αφομοιώσω την  κάθε πληροφορία!  Πολιτισμικό σοκ! Πως αλλιώς θα μπορούσα να χαρακτηρίσω αυτό το συναίσθημα;


Η "κατάσταση"  της φωτογραφίας ήταν δυστυχώς και  η καθημερινότητα των περισσότερων Atari XL-ΧΕ users στη χώρα μας. Οι κασέτες που βλέπετε  (όσο και αν δε το πιστεύετε) είναι original  (ΕΛΚΑΤ) και σχετικά ακριβότερες του ανταγωνισμού! Δυστυχώς  καμία προσπάθεια εντυπωσιασμού για εμάς!  Δε σώζονται  ατυχώς  τα χαρτονένια εξώφυλλα με το σήμα της Atari  που  έπαιζαν ρόλο συσκευασίας και περιείχαν τις ελληνικές οδηγίες.

  Συνηθισμένος τόσο καιρό στο "σπαρτιάτικο τρόπο"  και την software απομόνωση των 8bit Atari  με τα ανύπαρκτα εξώφυλλα και την ισοπεδωτική ομοιομορφία,  γεννήθηκε ξαφνικά  βαθιά μέσα μου  η  ανάγκη να γίνω και εγώ  κληρονόμος αυτού του νέου κόσμου που ανοιγόταν ξαφνικά μπροστά μου!  Ήταν λίγο σχετικά το χρονικό διάστημα που είχα αποκτήσει   (τον δεύτερο υπολογιστή μου) ένα ΖΧ Spectrum +2 και τίποτα πια δεν μπορούσε να μου σταθεί εμπόδιο.  Στο νέο στρατόπεδο  τα πράγματα έδειχναν να είναι λιγάκι πιο προσεγμένα με  εταιρίες  πρώτης γραμμής και συσκευασίες παιχνιδιών που ακολουθούσαν κατά πόδας όλες τις τελευταίες επιταγές της μόδας.

Σύντομα η συλλογή μου   περιελάμβανε αρκετούς τίτλους της συγκεκριμένης εταιρίας και τα χαρακτηριστικά κουτιά των παιχνιδιών της  στόλιζαν ως πολύτιμα τρόπαια το γραφείο μου!  Η αναγνώριση τους έξω στα καταστήματα ήταν πια για εμένα εύκολο πράγμα, αφού εξαιτίας του "ασυνήθιστα"   μεγάλου μεγέθους τους  τα ξεχώριζα εύκολα στο ράφι! Εκείνο το διάστημα  - και χωρίς  εγώ να μπορώ λόγω ηλικίας να το κατανοήσω - βίωνα  για τα καλά  την διακριτική καθοδήγηση μιας επιστήμης που εστίαζε σταθερά στην ψυχολογία και τον άνθρωπο!  Η δύναμη της  Διαφήμισης  ήταν πάντα το μεγάλο  όπλο για τη χειραγώγηση της μάζας και στην δική μου περίπτωση η λάμψη της συσκευασίας  υπήρξε   ο καταλυτικός παράγοντας που επηρέασε  σε τεράστιο βαθμό την κρίση  και την επιλογή μου! Μπορώ κατηγορηματικά να ισχυριστώ  ότι  υπήρξαν στιγμές που αγόρασα κυριολεκτικά στα τυφλά  αγνοώντας την ποιότητα του τίτλου που βρισκόταν μέσα στο κουτί.



Οι εταιρίες software κατάλαβαν γρήγορα την αναγκαιότητα του εντυπωσιακού περιτυλίγματος. Φανταστείτε πόσο σημαντικό είναι να μπορείς να  ξεχωρίζεις ανάμεσα από δεκάδες τίτλους τοποθετημένους δίπλα - δίπλα κερδίζοντας έτσι τον αναποφάσιστο αγοραστή! 

Μεθυσμένος αφέθηκα  τελείως σε αυτή τη γιορτή της κατανάλωσης  και των χρωμάτων!!!  Το επιθετικό μάρκετινγκ αποφάσιζε πριν από εμένα, για εμένα και εγώ έπλεα εκστασιασμένος μέσα σε πελάγη ευτυχίας!  Κάπως έτσι είχε τότε η κατάσταση με δεκάδες νέους τίτλους να κυκλοφορούν κάθε μήνα  στα καταστήματα, φορώντας για τα μάτια μου μόνο  τις  πιο  εντυπωσιακές φορεσιές τους!  Οι εταιρίες  γνωρίζοντας την αξία της  όμορφης εμφάνισης έκαναν ότι μπορούσαν  ώστε οι τίτλοι τους να κερδίζουν  πάντα τις εντυπώσεις  της τελευταίας στιγμής. Έχοντας  εξαρχής ως δεδομένο  ότι οι τίτλοι τους θα εκθέτονται  ταυτόχρονα με δεκάδες άλλους στην ίδια προθήκη,  τα λανσάριζαν κατά τέτοιο τρόπο  ώστε να δημιουργούν έντονη αίσθηση  κερδίζοντας  έτσι τον "χλιαρό"  τυχαίο πελάτη.

Κάθε εταιρία προσπαθούσε  απεγνωσμένα - και κυρίως με μικρό κόστος - να κάνει εκείνη την ανεπαίσθητη διαφορά που  την ώρα της μάχης  θα της  έδινε οριακά πόντους και τη νίκη. Παρακάτω σε αυτή την αναδρομή θα προσπαθήσω να εκθέσω  κάποιες σκέψεις μου  σχετικά με το  θέμα  καθώς επίσης και να διασώσω  φωτογραφικά κάποιες από αυτές τις μεθόδους! Σε αυτό το άρθρο μπορώ να πω ότι με απασχόλησε κυρίως το μέγεθος του κουτιού αφού πολλές  ήταν οι φορές  που αναρωτήθηκα σχετικά με την ποικιλομορφία των μεγεθών των συσκευασιών των games (Αλήθεια σκεφτήκατε ποτέ πόσα μεγέθη είχαν τελικά τα  κουτιά παιχνιδιών  του ZX Spectrum;). Φυσικό όμως ήταν (όπως θα διαπιστώσετε παρακάτω) ότι ψάχνοντας  ανέσυρα και απομόνωσα και  κάποιους άλλους σημαντικούς παράγοντες που χρησιμοποιήθηκαν ως "κράχτες"  και έκρινα ότι θα έπρεπε να αναφερθούν εδώ!    



Ένα λεπτό φύλο (ψυχεδελικό ολόγραμμα) τοποθετείται και να αφαιρείται κατά βούληση δίνοντας  τις δύο εμφανίσεις της φωτογραφίας! (1983).     
 

Και αρχίζουμε με το πιο μικρό  και κλασικό μέγεθος! Σίγουρα όλοι σας θα έχετε  δει πολλές κασέτες σαν και αυτή!  Το Splat της ISL incective software LTD  είναι  όμως μια πολύ ενδιαφέρουσα περίπτωση! Ενώ η συσκευασία ακολουθεί το στάνταρ μέγεθος (κασέτας μουσικής) που συναντάμε εδώ και χρόνια στα περισσότερα micros (11Υ - 7Π - 1,7Β),  παρόλα αυτά μια  μικρή προσθήκη μεταμορφώνει το αποτέλεσμα δίνοντας  μια σπάνια και συλλεκτική συσκευασία! Ένα πολύ λεπτό   και απαστράπτον φύλο τοποθετείται  επάνω από το αρχικό εξώφυλλο μετατρέποντας τον τίτλο σε ότι πιο εντυπωσιακό μπορείτε να συναντήσετε σε μια πρωινή σας περιήγηση στην οδό Στουρνάρα!  Laser ολογράμματα λοιπόν στην υπηρεσία ου εντυπωσιασμού! Πραγματικά έξυπνη ιδέα που του έδωσε τον τίτλο του "παγονιού της βιτρίνας" και  μπόλικους πόντους λάμψης!


Πανέμορφα αισθητικά αυτά τα κουτιά,  θα χαρακτηρίζονταν μάλλον πολυτελείς κασετίνες (1984).

Στο Alien της UPTG  αντικρίζουμε μια συσκευασία πραγματικά χάρμα οφθαλμών! Το μέγεθος της είναι μεγαλύτερο από  αυτό της συνηθισμένης κασέτας (17Υ-11,5Π-2Β) προκαλώντας την προσοχή και το σούσουρο! Τα υλικά  κατασκευής του είναι ακριβότερα και ποιοτικότερα από  αυτά που έχουμε ως τώρα συνηθίσει φτιαγμένο από ειδικά επεξεργασμένο σαγρέ χαρτόνι που του προσδίδει την αίσθηση της πολυτελούς κασετίνας! Το άνοιγμα του δεν γίνεται όπως συνήθως αφαιρώντας κάποιο φορετό καπάκι, αλλά σαν βιβλίο  με φορά από τα δεξιά προς τα αριστερά. Συνήθως αυτά τα κουτιά στόλιζαν την πρόσοψη τους  με αυτοκόλλητα υψηλής ανάλυσης και πολύ έντονα χρώματα. Πραγματικά το  έβγαζα  συνεχώς από τη σακούλα και το χάζευα  μέσα στο λεωφορείο γυρνώντας πίσω στο σπίτι.



Θεε μου!!! Απέκτησα πολλά μετά τη διαφήμιση του Pixel! Έκτοτε (εντελώς αυθαίρετα) το μέγεθος αυτό το ονομάζω US Gold!

Δε θα μπορούσα να αφήσω έξω από την έρευνα μου την παλιά μου αγάπη!!! Η US Gold πραγματικά χρησιμοποιούσε κατά κόρων τη μεγάλη συσκευασία  που θυμόμουν από τη διαφήμιση του Pixel! Μιλάμε για μια άκρως εντυπωσιακή  (στην εποχή της) υλοποίηση (14Υ-10,7Π-1,5Β)  από σκληρό διάφανο  πλαστικό που μπορούσε άνετα να φιλοξενήσει και μια δεύτερη κασέτα αν αυτό κρινόταν  απαραίτητο! Για αυτό το λόγο -και ίσως και  εξαιτίας  του  σχετικά φθηνού  κόστους της -  έγινε η αγαπημένη επιλογή των software compilations! Πραγματικά μου έλειψε πολύ! Κρατάω από τη γνωριμία μας εκείνο το σκίρτημα της ψυχής που μου χάρισε! (Σαν να είμαστε στα μέσα της άνοιξης και κάποιο περίπτερο να έφερε τα πρώτα παγωτά).



Αυτά τα μικρά χάρτινα κουτιά ήταν πολύ συνηθισμένα τα τελευταία χρόνια των 8bit home computers (1989-1990).

Ένα όμορφο συναίσθημα κορεσμού νιώθω όποτε πιάνω στα χέρια μου τη σχετικά μικρή  και  στιβαρή χάρτινη συσκευασία (mini paper) της Virgin games με το Double dragon! Αυτό το κουτί θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι είναι η εξέλιξη της US Gold υλοποίησης αφού έχει  το ίδιο ύψος και πλάτος  αλλά  σημαντικά  μεγαλύτερο πάχος  ( 14Υ-10,7Π-2,6Β). Οι συσκευασίες αυτές ήταν από τις αγαπημένες μου!  Υιοθετήθηκε σε ευρεία κλίμακα   μάλλον στα τελευταία χρόνια της ζωής των 8bit micros - ίσως  και λόγω του μικρού κόστους κατασκευής τους! Το χάρτινο καπάκι   επικαλύπτει το - επίσης  χάρτινο - κουτί με ένα σίγουρο κλείσιμο! Πρακτική συσκευασία που δεν πρόκειται να σας πει όχι και για μια δεύτερη κασέτα! Εντύπωση  σε αυτά τα κουτιά προκαλεί η τάση που θέλει το Art να συνεχίζεται  μέχρι το  πίσω  μέρος σαν μια και αδιαίρετη ενότητα. Αν και εντυπωσιακά - αυτά τα κουτιά - έχαναν στη σύγκριση με τα αντίστοιχα   μεγάλου μεγέθους των 16bits.
.


Πως μπορώ να ξεχάσω  αυτό το καταπληκτικό το mini DVD κουτάκι με το ερμητικό κλείσιμο!  Ο Άγγελος εκδικείται μέσα από ένα -αισθητικά-  χάρμα οφθαλμών πακέτο! Κρίμα που αργότερα λόγω κόστους τα πλαστικό έδωσε το θέση του στις φθηνότερες χάρτινες  συσκευασίες (1987).

Εδώ έχουμε πραγματικά μια πολύ όμορφη και πρακτική συσκευασία που κάνει από πολλές απόψεις τη διαφορά! Το Saboteur II της Durell ήταν στην εποχή του ένα πανίσχυρο  hit που έμεινε επί πολλούς μήνες καρφωμένο στις πρώτες θέσεις των charts όλων των  formats! Δεν γινόταν λοιπόν να μη συνοδεύεται από μια αντάξια της πορείας του συσκευασία! Το κουτί που χρησιμοποιείται   σε αυτή τη περίπτωση  είναι το  πλαστικό  (mini dvd)  που ομοιάζει  στην υφή και την ποιότητα με τις  μεγαλύτερες θήκες των γνωστών DVD που νοικιάζουμε στα video clubs. Το μέγεθος του αν και είναι  σημαντικά μικρότερο από  τις τρεις αμέσως προηγούμενες  υλοποιήσεις, εντούτοις επιβάλλεται έστω  και οριακά στην κοινή κασέτα (13Y-8,8P-1,5B).

Κάτω από την πλαστική διαφάνεια αναδεικνύεται περήφανα το εξώφυλλο  που φτάνει αναδιπλούμενο μέχρι το πίσω μέρος! Με μια προσεκτικότερη ματιά δεν είναι δύσκολο να αντιληφθούμε τις περιποιήσεις της θρυλικής  PIM Software (Παιδαγωγικό Ινστιτούτο Μικροϋπολογιστών!!!!) Τα ελληνικά στο εξώφυλλο και στις οδηγίες   (προκαλούν ρίγη σήμερα)  ήταν ένα επιπλέον όπλο (τοπική αγορά)  για τον πόλεμο της βιτρίνας! Πραγματικά η ύπαρξη ελληνικών μεταφράσεων ήταν ένα δυνατό χαρτί στα χέρια των εταιριών! Κάτι τελευταίο που θα ήθελα να πω για αυτό  το box είναι  ότι πρακτικά  παρουσιάζεται άφθαρτο στο χρόνο προστατεύοντας την κασέτα ακόμα και από πτώση της σε νερό! Εντυπωσιακό!!!



Το απόλυτο Blaster!!  Εδώ δε περιμένεις να βγει το pixel και το User για να διαβάσεις review...απλά  αγοράζεις κατευθείαν και με κλειστά μάτια!!!! Πραγματικά αν δεν έβλεπα το Spectrum Cassette  θα ορκιζόμουν ότι πρόκειται για 16bit έκδοση!  Αίγλη από Atari ST και Amiga στο Spectrum σας (1989).

Ποιος είπε ότι ο Spectrum πρέπει να ζηλεύει την μεγαλοπρέπεια των 16bit τίτλων;  Το παιχνίδι  της Psygnosis έρχεται με  τη σφραγίδα της γνωστής Melburne House σε ένα μεγάλο χάρτινο κουτί  (18,5Υ-15,5Π-2,6Β) που για τα 8bit δεδομένα φαντάζει  μέγεθος τεράστιο! Αν και  αυτό το μέγεθος δεν φτάνει τα αντίστοιχα  16 bit κουτιά της εταιρίας, παρόλα αυτά έχει ακριβώς τις διαστάσεις των 16bit  τίτλων που κυκλοφορούσε  με την δεύτερη  επωνυμία της, Psyclapse!  Τα λόγια χάνουν τη σημασία τους μπροστά σε αυτό τον οδοστρωτήρα με το κορυφαίο art και οι ανταγωνιστές τρέχουν να κρυφτούν!!! Ένα απόλυτο blast στη μάχη της βιτρίνας!



Με το σκεπτικό ότι ο πελάτης αν απορρίψει  το ένα θα αγοράσει σίγουρα το διπλανό του, αυτή η "τρόικα" εξαφάνιζε τον ανταγωνισμό στο ράφι! Σπάνιο είδος για τα μάτια σας μόνο!

Τι κάνεις όταν έχεις μια εταιρία computer games χαμηλού κόστους  και δεν θέλεις να ξοδέψεις μια περιουσία για τη δημιουργία μεγάλης συσκευασίας; Μα είναι πολύ απλό!!! Κολλάς πολλά μικρά  μεταξύ τους! Αυτή η πλάγια  συγκόλληση  τριών  τίλων (ο ένας δίπλα στον άλλο) που επεχείρησε   η Mastertronic (Υ11-21Π-1,7Β) - όσο και αν σας φαίνεται απίστευτο - είναι ικανή να καταδικάσει στην αφάνεια κάθε  ανταγωνιστή που  είχε την ατυχία να  στέκεται δίπλα του!   Η συγκεκριμένη εμφάνιση αν και πρόκειται ουσιαστικά για "ξεπέτα" καταγράφηκε  ως "τουλάχιστον ευρηματική" από την ιστορία του home computing! Αυτή  η  δουλειά  έμελε να εμπνεύσει την μελλοντική πολιτική ηγεσία της πατρίδας μας  όταν  αναζητούσε πυρετωδώς  τρόπο εξόδου από την οικονομική  κρίση και τη χρεοκοπία....


Το "βότσαλο" της Hewson!!!Όπως και να το πετάξεις αυτό θα προσγειωθεί με τη σωστή μεριά!

Χα!!!! Κάπως έτσι φαίνεται να αντέδρασε η - παραδοσιακά μυστηριακή - Hewson όταν αποφάσισε να ισοφαρίσει την "αχώνευτη"  Mastertronic  (περιμένοντας την στη γωνία )  όχι μόνο με τρεις  άλλα με επτά τίτλους!!! Σαν να μην έφτανε μόνο αυτό, αποφάσισε να της δώσει και τη χαριστική βολή επιστρατεύοντας την τρίτη διάσταση!!!! Ναι καλά διαβάσατε!  Επτά τίτλοι  έρχονται σε εσάς  συγκολλημένοι όμως  ο ένας πίσω από τον άλλο αντί της παραδοσιακής μέχρι τότε  διάταξης  δίπλα - δίπλα,   σε συσκευασία "βότσαλου"!!!  Η συγκεκριμένη ιδέα δεν "περπάτησε" ιδιαίτερα στη χώρα μας αφού έντρομοι οι καταστηματάρχες της οδού Στουρνάρα  διαπίστωσαν ότι άθελα τους έδιναν όπλα στα αναρχικά στοιχεία της περιοχής που τα εκτόξευαν στις αστυνομικές δυνάμεις και τις βιτρίνες  τραπεζών στα πολλά επεισόδια που συνέβαιναν στην γύρω περιοχή! Ο πόλεμος της βιτρίνας λοιπόν αποκτάει και μια άλλη διάσταση!  Όπως και να έχει εγώ το καταγράφω  απλά ως συμβάν!



Απίστευτη δουλειά!!! Σκληρό πλαστικό και παρουσιαστικό που παραπέμπει σε κάποιο επίσημο κυβερνητικό έγγραφο (1987).

Θυμάστε  την εκπληκτική σειρά του BBC "Μάλιστα κύριε Υπουργέ" και "Μάλιστα κύριε πρωθυπουργέ" αργότερα;  Ο τίτλος "Yes Prime minister" της Mosaic κάνει την έκπληξη κυκλοφορώντας σε ένα ασυνήθιστο - από πλευράς διαστάσεων -  πλαστικό  box (Cospak)  που ο διάκοσμος του  παραπέμπει σε κάποιο κρατικό βιβλίο πρωτοκόλλου της βρετανικής βουλής!!! Ο εντυπωσιακός Θηραίος, τα χρυσά γράμματα και γενικά η πρωτοτυπία του εγχειρήματος,του δίνουν άξια το πρώτο βραβείο ευρηματικότητας και φαντασίας!  Το αρκετά μεγάλο - σχεδόν τετράγωνο  - σχήμα του (15Υ-15,4Π-2,1Β)  καθώς και το κτυπητό του κόκκινο χρώμα, το χρίζει αυτομάτως νικητή των εντυπώσεων σε κάθε περίπτωση! Εδώ θα πρέπει να τονιστεί και μια νέα ενδιαφέρουσα  παράμετρος, ότι το παιχνίδι αυτοδιαφημίζεται στο οπισθόφυλλο ως κομιστής της αυθεντικής ατμόσφαιρας της τηλεοπτικής σειράς! Η αναγνωρισιμότητα της TV λοιπόν στην υπηρεσία του gaming! Προσέξτε το αυτό γιατί σιγά- σιγά αυτή η οδός θα γίνει δυστυχώς μονόδρομος!  Ενδιαφέρον από κάθε άποψη χρησιμοποίησε έξυπνη πολιτική!



Έχετε δει πολλές φορές blister στα home computers και στον Spectrum;

Παραμένουμε απροσδόκητα στο ίδιο ακριβώς παιχνίδι καθώς οι πρωτοτυπίες του συγκεκριμένου τίτλου δεν έχουν σταματημό! Υπό τη σημαία  Mastetronic plus, ο τίτλος κυκλοφόρησε σαν παιχνίδι  χαμηλού κόστους με μέγεθος συσκευασίας ίδιο με αυτό της απλής (11Υ-7Π-1,7Β)  κασέτας. Η ειδοποιός διαφορά εδώ είναι ότι η εταιρία αποφάσισε να τραβήξει τον τίτλο της  πάνω από τον υπόλοιπο σωρό με τους ανταγωνιστές  και να τον φέρει ευθέως στο ύψος  των ματιών του πελάτη!!! Έτσι το  παιχνίδι έρχεται σε συσκευασία blister κρεμασμένο ψηλά σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο!!!!  Παρόμοιες  blister υλοποιήσεις έχουμε συναντήσει ξανά  στο παρελθόν, ακόμα και σε μεγαλύτερου μεγέθους κουτιά US gold format!  Μια ακόμα  λοιπόν πρωτότυπη ιδέα βγαλμένη από μια ταραγμένη εποχή που δεν έλεγε να "σωπάσει το τουφέκι"!! Μια υλοποίηση άξια συγχαρητηρίων και ένας  ακόμα   πολιτικός ελιγμός ματ από τον "Μέτερνιχ" των  computer παιχνιδιών!



Χμμμμ το θέλετε κύριε για spectrum; Μια στιγμή να δω αν το έχω......Αυτό πρέπει να είναι αλλά δεν είμαι σίγουρος αν είναι πράγματι για Spectrum....(1983).

Εδώ είμαστε!!!  Επιτέλους ένα πακέτο μελετημένο  και προορισμένο για εμάς τον απλό κόσμο!!! Πραγματικά για σεμινάριο - από την παραδοσιακή σύμμαχο της Sinclair την Psion - το box αυτό  υιοθετεί τις παραδόσεις της παλιάς  σχολής που πρεσβεύει το δόγμα ότι  όλες οι προσλαμβάνουσες πρέπει να αποκτούνται από τον πελάτη (ακόμα και από ένα άσχετο) με τη πρώτη  κιόλας ματιά!!! Το πολυτελές πρότυπο κουτί  του "Alien"  βρίσκεται  και πάλι εδώ (17Υ-11,5Π-2Β)  φτιαγμένο όμως αυτή τη φορά  από ιλουστρασιόν  σκληρό χαρτόνι. Η όλη ιδέα βρίσκεται  στην απάντηση  του παρακάτω ερωτήματος!   Πως θα μπορούσε να αγοράσει ο παππούς στο εγγονάκι του  κάτι που δεν ξέρει; Οι πιθανότητες λάθους και καταστροφικής αποτυχίας για αυτά τα άτομα είναι δυστυχώς πολλές καθιστώντας ιδιαίτερα  αμφίβολη την επιβίωση τους στην ζούγκλα της πληροφορικής!

Έτσι στα πακέτα  αυτής της φιλοσοφίας βλέπεις εξαρχής τι παίρνεις, αποφεύγοντας λάθη που γκρέμισαν σπίτια (πχ. να πας Amstrad game σε φανατικό commodoρά)!!! Τα ρετρό χρώματα της ίριδος σε προδιαθέτουν κατευθείαν ότι εδώ πρόκειται για καθαρή spectrum-οκατάσταση ενώ για τους πιο δύσκολους στην αναγνώριση (εκτός από το όνομα του ιδρυτή της δυναστείας "Sinclair") υπάρχει και η φωτογραφία του ιδίου του Spectrum (ΑΑΑ!!!  Νάτο!!! Αυτό έχει!!!).  Για τους ακόμα  πιο ντροπαλούς  που έπαθαν γλωσσοδέτη στα καλά του καθουμένου  μόλις αντίκρισαν  τις πρώτες βιτρίνες της οδού Στουρνάρα, υπάρχει και η φωτογραφία του θέματος που υποτίθεται ότι εξομοιώνει!!! Στην ευχή.....τι μπορεί να πάει πια στραβά? Α!  Μου λέτε παρακαλώ και  την τιμή;  Ω,..είναι από πίσω, ευχαριστώ θα το πάρω! Αυτό το στιλ υιοθετήθηκε κυρίως από τους πρώτους τίτλους του μηχανήματος και παραμένει κλασικό από κάθε άποψη. Στεναχωρήθηκα  πραγματικά όταν εγκαταλείφθηκε σταδιακά! Είχε αυτό το μαγικό "κάτι" εκείνων των πρώτων τίτλων! Αξέχαστο να ζήσουμε να το θυμόμαστε!



Το θέλω τώρα!!!!!  Αν έχει τα μισά από αυτά που δείχνει το εξώφυλλο, θα πρέπει να γίνεται της κακομοίρας!!! Τα παιχνίδια με εξώφυλλα  ηθοποιούς και ήρωες των κόμικ εκτινάσσουν διαχρονικά  τις πωλήσεις! (1987)

Το Predator της Activision  είναι από εκείνους τους τίτλους που επαναβεβαιώνουν την ολοένα μεγαλύτερη σημασία της διαφήμισης στην κερδοφόρα πια αγορά των micros!!  Με μεγάλες εμπορικές συμφωνίες και πληρωμή ακριβών πια δικαιωμάτων,  (όπως και την περίπτωση του Prime Minister) τα computer games χρησιμοποιούν πια  ως άρμα  τις ακριβοπληρωμένες παραγωγές  της TV και του κινηματογράφου. Η υλοποίηση εδώ  είναι το γνωστό   από τα παλιά  κουτί της US GOLD (14Υ-10,7Π-1,5Β)  που ίσως φαντάζει πια  συνηθισμένο.  Την παράσταση  όμως τώρα πραγματικά κλέβει η επιβλητική μορφή του Arnold Schwargenengger που σας τοποθετεί άμεσα στον πυρετό της μάχης!!!! Δε ξέρω εσείς τι λέτε αλλά εγώ θα το αγόραζα κατευθείαν!!!! 


Ένα σπάνιο τεράστιο DVD box από σκληρό πλαστικό. Σιγά - σιγά αυτά θα αρχίσετε να τα ξεχνάτε! Βρισκόμαστε ήδη στο 1988!

Go Crazy!!!! Η US GOLD πρέπει να είχε πάντα ένα  θέμα με το μέγεθος χτυπώντας ξανά με αυτή την τεράστια συσκευασία! ΄Έξι παιχνίδια και τρεις κασέτες δε θα προβληματιστούν ιδιαίτερα να βρουν  το χώρο τους σε αυτό το  πλαστικό τέρας  (21Υ-15Π-2,5Β)!  Με συνολικό μέγεθος μεγαλύτερο από το  κοινό DVD box και λίγο μικρότερο από ένα σχολικό  τετράδιο κοιτάει με ελαφρό μηδίασμα   τον ανταγωνισμό! Η US GOLD βάλθηκε να στοιχειώσει ακόμα και σήμερα τον ύπνο μας! Κλαψ!


Δε ξέρω αν έχετε ξαναδεί ποτέ κάτι παρόμοιο! Μάθημα χειροτεχνίας! (1984)

Και εκεί που νομίζαμε ότι τα έχουμε δει όλα, νά'σου και σκάει ο τίτλος της Melburne House - Hampstead! Πραγματικά η συνάντηση με έπιασε σχετικά απροετοίμαστο αφού  η εξωτική του εμφάνιση  δεν ήταν κάτι που  φανταζόμουνα ότι μπορεί να υπάρχει.  Το χάρτινο εξωτερικά κουτί είναι αρκετά μεγάλου μεγέθους (20Υ-16Π-2Β) και μόλις το ανοίξεις από τα δεξιά στα αριστερά σαν βιβλίο  θα σου αποκαλύψει στο εσωτερικό ένα θύλακα από σκληρότερο κίτρινο πλαστικό! Την αλλόκοτη αυτή εμφάνιση συμπληρώνει μια χάρτινη καλύπτρα σαν κεραμίδι  που η χρησιμότητα της είναι  να ασφαλίζει το κλείσιμο του τίτλου!! Δεν μπορώ να πω πολλά για την εικαστική πλευρά του θέματος αλλά αδιαμφισβήτητα κάποιος -  κάπου - κάποτε, ασχολήθηκε πολλές ώρες στο σχεδιαστήριο για να βγάλει αυτό το αποτέλεσμα! Ένα πακέτο  για πολλά μπράβο, άξιο συγχαρητηρίων!


Μακάρι να βλέπατε το εσωτερικό αυτού του πακέτου! Ακριβή υλοποίηση που αρχίζει σιγά - σιγά να εκλείπει (1984).

Άλλη μια "εξωτική"  συλλογή που παρουσιάζει ελαφρώς μια διαφοροποίηση σε σχέση με τα άλλα μεγαθήρια αφού η συσκευασία της εκτός από τεράστια είναι σχεδόν εντελώς τετράγωνη! Το μεγάλου μεγέθους (19Υ-19-2,2Β) γυαλιστερό  χαρτονένιο κουτί  διαθέτει όλα εκείνα τα στοιχεία για να κλείσει στόματα καθώς τα πάντα επάνω του μαρτυράνε ποιότητα! Αν τώρα σε αυτό προσθέσετε το υπέροχο γυαλιστερό manual και τον εντυπωσιακό εσωτερικό διάκοσμο που έρχεται στο φως μόνο αν ανοιχτεί το φορετό καπάκι (που έχει και εγκοπή), τότε εύκολα καταλαβαίνετε ότι έχετε μπροστά σας αυτό που δεν πρόκειται στο μέλλον να ξαναδείτε! Ένας δεινόσαυρος, ένα είδος υπό εξαφάνιση της computer βιομηχανίας!  Το μεγάλο "As Seen on TV"  μας κάνει να καταλάβουμε ότι τα τηλεοπτικά δρώμενα έχουν μπει  δυστυχώς για τα καλά στην  υπηρεσία του marketing


Ο ορισμός του πακέτου! Μεγάλο μέγεθος και βάρος που θα έκανε πολλά αντίστοιχα  πακέτα των 16μπιτων να κοκκινίσουν! (1987).

Άλλο ένα κουτί που διαφοροποιείται λόγω μεγέθους είναι το Gunship από τη Microprose! Ένα ιδιαίτερα μεγάλο box (μεγαλύτερο προς το πλάι αυτή τη φορά). Ναι είναι WIDE και (15,5Υ-21,3Π-2,7Β) σου δίνει την εντύπωση ότι η συγκεκριμένη εταιρία σέβεται  και υπολογίζει τα λεφτά που της δίνεις! Το σύνολο παρουσιάζει μια  εντυπωσιακή διχρωμία  με μπλε το επάνω καπάκι και κόκκινο το κάτω στέλεχος  και  περιέχει ένα ογκωδέστατο manual και 2 κασέτες!  Βλέποντας ξανά το  βαρύ πακέτο   από κοντά, ξεχνάω ότι πρόκειται για ένα απλό παιχνίδι αφού περισσότερο με προδιαθέτει  για κάτι σοβαρότερο! Νομίζεις  πραγματικά ότι  από εκεί μέσα   θα ξεπροβάλλουν  ξαφνικά κάποιοι κανόνες εμπλοκής ξαφνικού  πολεμικού επεισοδίου! Πραγματικά εμπνέει το σεβασμό! Respect από εμένα!  


Θήκη τσιγάρων από την Ocean!! (1989)

Μιας και προηγουμένως μιλήσαμε  για κάποιες συλλογές της "ξεπέτας", αξίζει να δούμε λίγο τι σκέφτηκε  ώστε να πρωτοτυπήσει η Ocean!!!   Η δική της λοιπόν προσέγγιση δανείστηκε στοιχεία από  πολλές  περιπτώσεις που είδαμε προηγουμένως   καταφέρνοντας όμως να παρουσιάσει κάτι   που μοιάζει μάλλον με πακέτο τσιγάρων! Το ύψος και το μήκος του είναι το ίδιο με το χάρτινο μικρού μεγέθους mini paper (Double dragon) και  το πλαστικό της US gold,  αλλάζοντας μόνο στο  πάχος. Καλά καταλάβατε το πακέτο δανείζεται στοιχεία και από το βότσαλο της Hewson (14Υ-10,7Π-3,5Β) περικλείοντας κάτω από μια χάρτινη θήκη - εξώφυλλο - δύο τίτλους US GOLD format. Χωρίς ιδιαίτερα έξοδα μια ευφυής ιδέα  έδωσε ένα αξιοπρεπέστατο εικαστικά αποτέλεσμα! Φυσικά δε θα πρέπει να μείνει ασχολίαστη η επιβεβλημένη δυστυχώς  - από ένα διάστημα και ύστερα -  σχέση  των games με την μεγάλη οθόνη! 

Η κυρία της φωτογραφίας όταν μπήκε εξώφυλλο του περιοδικού  your Sinclair έκανε δεύτερο ρεκόρ πωλήσεων!!! Ευτυχώς έχω και το original  poster!!! (1988).


Εδώ έχουμε μια πολύ "ιδιαίτερη" κατηγορία!!! Ποιος δε θυμάται την σχέση της  computer βιομηχανίας με τα περιβόητα κορίτσια της τρίτης σελίδας της εφημερίδας SUN;  Οι συγκεκριμένες κυρίες  επέδειξαν πολλές φορές τα κάλλη τους στα εξώφυλλα των παιχνιδιών και στάθηκαν η αφορμή ώστε να ξεσηκωθούν οι  διάφορες οργανώσεις  και να μαζεύουν   ύστερα άρον - άρον οι αρχές  τους τίτλους από τα ράφια!  Τα παιχνίδια επανακυκλοφορούσαν συνήθως λίγο αργότερα  με λογοκριμένα εξώφυλλα  κρύβοντας έξυπνα τα επίμαχα σημεία!  Το κουτί  του VIXEN (15Υ,15Π-2,1Β) είναι σε μέγεθος ακριβώς το  ίδιο  με το κόκκινο πρωτόκολλο της βρετανικής βουλής που μεταμορφώθηκε σε "ξέκωλο" για τις ανάγκες του συγκεκριμένου concept!   Οι θηλυκές παρουσίες με -κύριο εκφραστή αυτής της κίνησης  την Palace (Barbarian) - απασχόλησαν πολύ τον τύπο! Τυχεροί λοιπόν όσοι έχουν σήμερα τις αρχικές "άκοφτες" εκδόσεις! Η Αφίσα στο εσωτερικό είναι άλλο ένα δωράκι του marketing  που συνηθιζόταν πολύ τότε στα computer games!



Τέρμα οι αφίσες και τα ανόητα μικρο-δωράκια! Ρολόγια, εισιτήρια για πρεμιέρες και άλλα συλλεκτικά δώρα στην υπηρεσία του μάρκετινγκ! (1990).

Το "Επιστροφή στο μέλλον" Νο 2 της Image works πιστεύω ότι πρέπει οπωσδήποτε να αναφερθεί σε αυτή την αναδρομή  αφού κάνει πράξη  σχεδόν  ότι διαφημιστικό κόλπο έχει αναφερθεί  ως τώρα (και  κάτι  παραπάνω)!!! Αυτός ο τίτλος έχει κρυμμένα πάνω του  τόσα πολλά "ατού" που δεν έχει  την ανάγκη να πρωτοτυπήσει και ιδιαίτερα στο θέμα της συσκευασίας!! Το κουτί  του ακολουθεί την αξιοπρεπέστατη λύση του mini paper box ( 14Υ-10,7Π-2,6Β) που παρά την συνεχή παρουσία του τα τελευταία χρόνια στο προσκήνιο παραμένει εντυπωσιακό! Ο τίτλος φτάνει από μόνος του  να  κερδίσει αμέσως τους φανατικούς της εβδόμης τέχνης ενώ το ασημένιο αυτοκόλλητο επάνω αριστερά θα προκαλέσει γούρλωμα στον ανυποψίαστο αγοραστή!

Ξεχάστε λοιπόν την κοινή αφίσα δώρο που είδαμε στο Vixen και σε άλλους τίτλους  του παρελθόντος.  Ένα αληθινό ηλεκτρονικό ρολόι βρίσκεται μέσα στη συσκευασία ενώ με την αγορά  του παιχνιδιού μπαίνετε αυτομάτως σε κλήρωση για δωρεάν αντίτυπα της ταινίας, συλλεκτικά μπλουζάκια, και αφίσες!!!!! Ειλικρινά τίτλοι σαν και αυτόν μας δείχνουν με τον καλύτερο τρόπο ότι  βρισκόμαστε πια σε μια άλλη εποχή  που  η ποιότητα του τίτλου περνάει συχνά σε δεύτερη μοίρα. Από την άλλη μεριά  προσπάθειες σαν αυτές εκδηλώνονται σε μια χρονική περίοδο που για τις εταιρίες του software   χαρακτηρίζονται ως "οι τελευταίες αναλαμπές του Βυζαντίου". Από εκεί και ύστερα τα πακέτα θα γίνονται σιγά - σιγά φτωχότερα καταλήγοντας στα άδεια κουτιά και την ανυπαρξία έντυπης τεκμηρίωσης που μαστίζει τον χώρο σήμερα.



Μη νομίζετε ότι θα δείτε τίποτα διαφορετικό τρέχοντας το σε ένα Sam αλλά οι εποχές δε συγχωρούν να χάσουμε ούτε ένα πελάτη! (1990).

Οι εποχές άλλαξαν και η κατάσταση δε σηκώνει χαμένους πελάτες! Τώρα θα μου πείτε πόσοι χρήστες Sam Coupe χρειάζονται για να σώσουν την κατάσταση...Η αναφορά του υπέρ-τέρατος της MGT στο εξώφυλλο, δίνει αφενός το κύρος της τεχνολογίας αιχμής  άλλα και  αφετέρου την  δυναμική   αλίευσης από το διπλανό στρατόπεδο διαλαλώντας το αυτονόητο   ( λεηλασία του χώρου της αριστεράς συνηθίζουν να  το λένε σήμερα  με καθαρά  πολιτικούς όρους). Στάνταρ US Gold κουτί (14Υ-10,7Π-1,5Β) και υπέρμετρη αισιοδοξία για το Delta Charge από τη Thalmus.



Λοιπόν για προσέξετε εδώ κάτι ενδιαφέρον! Τα κουτιά αυτά μπορεί να  έχουν ξαναεμφανιστεί στο παρελθόν άλλα αν  τα γυρίσεις στο πλάι, τότε αποκτούν αυτομάτως   μεγαλύτερο Wide εξώφυλλο με αποτέλεσμα να φαίνονται πολύ μεγαλύτερα από τον ανταγωνισμό!  Αύξηση του μεγέθους λοιπόν χωρίς το επιπλέον κόστος!

Αφήνω λοιπόν για το τέλος ένα φθηνό  και ομολογουμένως εύκολο τρικ που χρησιμοποίησαν πολλοί κατασκευαστές για να βελτιώσουν την εμφάνιση των τίτλων τους. Τι κάνεις άραγε αν  θες να μεγαλώσεις την επιφάνεια  πρόσοψης του παιχνιδιού άλλα δεν θες να δώσεις δεκάρα για το σχεδιασμό και κατασκευή κάποιου ιδιαίτερου μεγέθους box;  Μα απλά το γυρνάς 90 μοίρες!!! Το γύρισμα στο πλάι  κάνει το κουτί να φαίνονται εντυπωσιακότερο και πολύ μεγαλύτερο!!!! Αυτή η μόδα έμελε να συμπαρασύρει  έπειτα από πολλά χρόνια  τις οθόνες των συγχρόνων pc μεταμορφώνοντας τις όλες σε Wide! Είπατε τίποτα κύριοι;


Θαυμάστε την πρόταση της Mastertronic!!!! Έντονα χρώματα κασέτας σε διάφανη μικρή θήκη! Η ευρηματικότητα σε συνάρτηση με την οικονομία! 

Μια ενδιαφέρουσα συγκριτική ματιά σε όλα τα μεγέθη! 

Αυτά  τα λίγα έζησα σχετικά με την ιστορία της κασέτας! Δυστυχώς τα κουτιά αυτά δεν  πρόκειται να τα βρείτε πια στις βιτρίνες της οδού Στουρνάρα  παρά μονάχα στις αναμνήσεις αυτών που τις πρόλαβαν καθώς και στις ιδιωτικές συλλογές  κάποιων αθεράπευτων εραστών του παρελθόντος. Μπορεί η κασέτα ως περιφερειακή μνήμη   να ήταν  από τα πιο ταπεινά αποθηκευτικά  μέσα  στην  ιστορία των υπολογιστών αλλά σε καμιά περίπτωση  δεν  υπολειπόταν   του μυστηρίου και της  ομορφιάς  που απολάμβαναν τα γρηγορότερα ξαδέρφια της  οι  δισκέτες!  Στα χρόνια της  η βιομηχανία των παιχνιδιών είδε πραγματικά τους  δείκτες της να εκτινάσσονται  κατακόρυφα  (σε σχέση με τα ακριβότερα cartridges του παρελθόντος) μετατρέποντας την  από  ευκαιριακή μπίζνα σε  πραγματικό χρυσοχοείο, γεγονός που αποτυπώνεται και στα ακριβά πακέτα και τις πλούσιες συσκευασίες της εποχής.


Διαφήμιση της εποχής μας θυμίζει την σημασία που είχε τότε η κασέτα  στην ζωή μας. Η σωστή επιλογή μάρκας εξασφαλίζει επίσης  τη..... σωστή αρχειοθέτηση!!!!

Νομίζετε ότι βλέπετε ένα ZX Spectrum κουτί; Μεγάλο λάθος!!!  Βρισκόμαστε στο 1988 και ρίχνουμε μια αδιάκριτη ματιά στο εσωτερικό του Thunder Blade για  Atari ST.  Ο λόγος που το παρουσιάζω δεν είναι το λογότυπο της US Gold  (κλαψ!!!) αλλά η  ασυνήθιστη συνύπαρξη κασέτας και δισκέτας μέσα σε 16bit  τίτλο!!! Η κασέτα αρχίζει σιγά - σιγά να μας αφήνει χρόνους  - ως μέσο αποθήκευσης - και παίρνει πια "δεύτερο" υποστηρικτικό ρόλο  (Audio bonus tracks)  προς τις γρήγορες δισκέτες.  Υβρίδια όπως αυτό της φωτογραφίας  - εκτός από σχετικά σπάνια - είναι και  ο τελευταίος κρίκος πριν την οριστική της εξαφάνιση.

Πέρα από τα όμορφα κουτιά και τα διάφορα δώρα αξίζει να αναφερθεί ότι μερικοί τίτλοι εκμεταλλεύθηκαν ένα πλεονέκτημα που παρουσίαζε η κασέτα  σαν μέσο  εγγράφοντας σε αυτή  κανονικό  audio  ήχο  προερχόμενο από τα original  coin up's  (πχ το 720 της US Gold)! Γυρνώντας  έτσι την κασέτα από την άλλη μεριά - και αφού είχε φορτώσει ήδη το παιχνίδι - μπορούσατε να απολαύσετε τη στιγμή που παίζατε  στον spectrum σας (πατώντας το play)  τον αυθεντικό ήχο των Arcade χωρίς τα μειονεκτήματα της ψηφιακής δειγματοληψίας σε πόρους και μνήμη!  Στο ίδιο πνεύμα  το Daley Tompson's olympic chalenge της   Ocean μας δίνει   μια extra audio κασέτα με το  μουσικό κομμάτι "Challenge" (Σε stereo  παρακαλώ!). Πραγματικά όσο αν και χάρηκα που τελείωσε η εποχή της και πια επιτέλους την ξεφορτώθηκα  (γιατί είχε και πολλά μείον) δεν παύω να  της αναγνωρίζω ότι της οφείλω πραγματικά πολλά!

Δευτέρα, 11 Απριλίου 2011

Jack Tramiel : Η διακριτική γοητεία μιας εκκεντρικότητας!


Ο Apple Macintosh έχοντας αφουγκραστεί από πολύ νωρίς την αλλαγή που έρχεται,  ενσωμάτωσε όλες τις νέες καινοτομίες που μπορούσε να προσφέρει η εποχή του. Από εκείνο το σημείο και ύστερα όλοι οι υπολογιστές θα έμοιαζαν κάπως έτσι! 

Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 1985, τη στιγμή που ένας νέος micro κάνει την  εμφάνιση του! Είναι το πνευματικό παιδί του άλλοτε κραταιού προέδρου της Commodore,  Jack Tramiel  που έκανε για πολλαπλή φορά ένα νέο ξεκίνημα στην ταραχώδη  ζωή του! Ο Atari ST σχεδιάστηκε σε χρόνο ρεκόρ (σε λιγότερο από ένα χρόνο) και παρουσιάστηκε στο χειμερινό  Consumer Electronics Show του Λας Βέγκας, κυριολεκτικά από το πουθενά! Το computer κοινό της εποχής,  εντυπωσιάστηκε βλέποντας ένα μηχάνημα αρκετά εξωτικής εμφάνισης που δε θύμιζε εξωτερικά σε τίποτα τα αντίστοιχα της Apple και της IBM


Ο νεοφώτιστος Atari ST λανσαρίστηκε ως ότι κοντινότερο προς τα "εξωτικά" Apple mac's (αλλά χωρίς να αποτελεί κλώνο τους) κοιτώντας τα, απευθείας στα μάτια, αφού βελτίωσε  πολλά από τα βασικά τους σημεία! Προσθέστε τώρα σε αυτό και την παραδοσιακά χαμηλή τιμή - κάτω του κόστους- του Tramiel και έχετε μπροστά σας το επόμενο σίγουρο  hit!!! 

Η συμπαγής (όλα σε ένα) κατασκευή του και ο κομψός σχεδιασμός του παρέπεμπαν μάλλον σε κάποιο εκλεπτυσμένο  home παρά σε ένα αμιγώς επαγγελματικό σύστημα! Ο Atari ST δεν διέφερε ιδιαίτερα  στο μέγεθος από ένα C64c. Παρόλα αυτά έκρυβε στα σπλάχνα του ένα "πολύ νευρικό" κεντρικό επεξεργαστή, ότι καλύτερο μπορούσε να προσφέρει η αγορά εκείνο τον καιρό! Διέθετε επίσης ένα εύκολο σύστημα χειρισμού αφού μόνο με τη βοήθεια ενός mouse μπορούσες σε λίγα μόνο  κλίκς  κυριολεκτικά να κάνεις τα πάντα! Αισθητικά, ο Atari έβγαζε μια έντονη προσωπικότητα, συνδυάζοντας τολμηρές ακμές και καμπύλες με μοναδικά απαράμιλλο τρόπο! Ο τολμηρός σχεδιασμός του, ανεξαρτήτως αν άρεσε ή όχι, δεν πέρασε απαρατήρητος από κανένα!
Ποιο ήταν το πιο περιζήτητο καλώδιο στον ST; Κρατήστε την ερώτηση στο μυαλό σας και συνεχίστε την ανάγνωση! 

Τα πλήκτρα εδικών λειτουργιών (F-keys) δέσποζαν λοξά στοιχισμένα στο επάνω μέρος του πληκτρολογίου περιμένοντας  μονάχα ένα πάτημα από τον χρήστη ώστε να αποδείξουν την αξία τους! Ο μεγάλος αριθμός τους (Δέκα) ήταν απαραίτητος ώστε ισοφαριστεί  το νούμερο των  αντίστοιχων εντυπωσιακών αποσπώμενων  keyboards των IBM PCs αλλά και να ξεπεράσει τον κατακόκκινο από αμηχανία  Macintosh δείχνοντας του  ποιος είναι  το αφεντικό! Ήταν μάλιστα   φτιαγμένα από το ίδιο σκληρό υλικό του case, ώστε να δείχνουν ένα με το εξωτερικό περίβλημα! Οι λοξές γρίλιες στο επάνω μέρος του ST  ήταν και το εικαστικό αποκορύφωμα όλου αυτού  του εγχειρήματος, παραπέμποντας σε μεγαλοπρεπή καθεδρικό ναό ή κάποιο εξωτικό αραβούργημα! Αναλόγως από την γωνία που κοιτούσες τον ST, αυτές οι γρίλιες έδειχναν να ανοιγοκλείνουν καθώς τις ακολουθούσε το βλέμμα σου, προσδίδοντας μια μοναδική αίσθηση κίνησης  και βάθους στην μορφή  του! Αυτή η ιδιόμορφη "βεντάλια" όχι μόνο διατηρήθηκε ως επιτυχημένο πείραμα και στα μελλοντικά μηχανήματα,  άλλα επεκτάθηκε χωροταξικά  καταλαμβάνοντας  μεγαλύτερο χώρο στα νέα  cases

Εκτός από το άρτιο αισθητικό αποτέλεσμα αυτές οι γρίλιες πρόσφεραν και στην σταθερή ψύξη του μηχανήματος, αφού μέσω αυτών, ο Atari μπορούσε να ελέγχει με απόλυτη επιτυχία την εσωτερική του θερμοκρασία. Αν ήταν άνθρωπος αυτό το μηχάνημα θα τον έλεγες  σίγουρα  ένα λυγερόκορμο και καλογυμνασμένο δρομέα! Το άσπρο του πληκτρολόγιο (τύπου γραφομηχανής) με τα ξεχωριστά αριθμητικά πλήκτρα και τα arrow keys, συμπλήρωναν τέλεια το σύνολο, ενώ από θύρες διέθετε ότι ήθελες! Μπορούσες θεωρητικά να συνδέσεις σχεδόν τα πάντα αφού το μηχάνημα έδειχνε κυριολεκτικά να είναι περικυκλωμένο από υποδοχές!

Το αμερικανάκι ήταν κυριολεκτικά περικυκλωμένο από υποδοχές! Μπορούσες να συνδέσεις σε αυτές σχεδόν οτιδήποτε βάλει το μυαλό σου!

Ο Jack Tramiel (για να πάμε στο θέμα μας) μπορεί να είχε αναλάβει μόλις πρόσφατα την νέα Atari, άλλα το νέο του μηχάνημα έδειχνε να κουβαλάει κάποια χαρακτηριστικά, "φερμένα" από τις παλιές καταβολές της εταιρίας.  Ένα από αυτά ήταν και η κάπως εκνευριστική ηχητική επιβεβαίωση που ακολουθούσε το πάτημα ενός πλήκτρου! Μπορεί αυτό στα παλαιά 8bit Atari να ξετρέλαινε τους ενθουσιώδεις χρήστες,  άλλα τώρα, τη σήμερον τη μέρα, σε έφερνε σίγουρα σε "δύσκολή" θέση στο διακριτικό  επαγγελματικό περιβάλλον ενός γραφείου! 

 Αυτόν τον "σικάτο" ηχητικό ιδιωματισμό τον διατήρησε ο Tramiel ακόμα και αργότερα, στα εντελώς επαγγελματικά  Atari PCs! Ένα δεύτερο χαρακτηριστικό που υιοθετήθηκε (μάλλον από σπόντα) πίσω από την "παλαιά Atari, και θα μας απασχολήσει στο θέμα μας,  ήταν και το... κατοχικό σύνδρομο!!! Ναι, καλά διαβάσατε φίλοι μου!Και εξηγούμαι!

Όσοι, που λέτε, πέρασαν πόλεμο και πείνα, έχουν μια περίεργη μανία να κρύβουν τα αγαθά, αντί να τα χαίρονται!.Κάνετε και εσείς οι ίδιοι ένα πείραμα και δοκιμάστε να κάνετε ένα δώρο σε ένα τέτοιο άνθρωπο, πχ ένα ζευγάρι εσώρουχα, και τότε είναι το πιθανότερο ότι θα τον δείτε  να τα κρύβει σε κάποιο σεντούκι ή συρτάρι ώστε να τα έχει  εύκαιρα σε περίπτωση που τα πράγματα έρθουν για αυτόν δύσκολα, αντί να τα χρησιμοποιήσει τώρα και να τα χαρεί! Θα προτιμήσει χίλιες φορές να φοράει το δικό του τρύπιο χιλιομπαλωμένο εσώρουχο, παρά να χαραμίσει το καλό!
Ο Atari 520 ST δίπλα στο μεταγενέστερο  αποσπώμενο πληκτρολόγιο του Mega ST!
Το μικρό μέγεθος των πρώτων δεκαεξάμπιτων Atari ήταν αξιοθαύμαστο! 
Η  συγκεκριμένη  τάση, φαίνεται ότι είχε αρχίσει στην Atari από πολύ παλαιά, πίσω κιόλας στην εποχή του Atari 800! Οι σχεδιαστές του μηχανήματος είχαν μάλλον κατατρομάξει από τις παλιές ιστορίες  του Αμερικάνικου εμφυλίου (που ακούγανε από τους παππούδες τους) και έτσι  αποφάσισαν να "κρύψουν" και τα δύο cartridges slots (!!!) πίσω από μια καταπακτή, ώστε να μην μπορεί να τους τα πάρει ποτέ κανένας! Έτσι, αν ο χρήστης είχε ξαφνικά την ιδέα να τοποθετήσει κάποιο cartridge στο μηχάνημα του, θα έπρεπε απλά, κοιτάζοντας πρώτα αριστερά και μετά δεξιά ώστε να μη τον βλέπουν,  να ανοίξει μια τεράστια καταπακτή και με ιδιαίτερη  προσοχή να κάνει τη δουλειά του, διακινδυνεύοντας φυσικά  ο 800ρης να του φάει κανένα χέρι!!!

Ατυχώς τώρα, όταν ο νέος και φιλόδοξος Jack Tramiel (μαζί με τους τρεις γιους του) ανέλαβε την επιχείριση, δεν πρόλαβε να μάθει, ή να ακούσει, τίποτα για αυτήν την (επί χρόνια συνεχιζόμενη) άτυπη παράδοση!  Μόλις το έμαθε ο Jack, όπως ήταν φυσικό στεναχωρήθηκε πολύ! Δεν ήταν δυνατόν ο προηγούμενος πρόεδρος (που στο κάτω-κάτω φαλίρισε ολόκληρη την Atari) να είχε  hi-tech  "κρυφές  εκλεπτυσμένες εκκεντρικότητες", ενώ  αυτός ως άσχετος να τα βγάζει έτσι όλα "φάτσα  - κάρτα" στη φόρα σαν να βρίσκεται σε πάγκο στην κεντρική λαχαναγορά!!! Αφήστε που ειδικά ο Tramiel έζησε από πολύ κοντά τη γερμανική κατοχή και έτσι άρχισε σιγά - σιγά να του φαίνεται πολύ οικείος και ελκυστικός  αυτός ο "κατοχικός" τρόπος σκέψης! Έπρεπε να κάνει κάτι γρήγορα ώστε να μην τον περάσουν για κανένα επαρχιώτη...


Οι "αριστοκρατικές εκκεντρικότητες" της παλαιάς Atari που επηρέασαν τον Tramiel H τεράστια καταπακτή που είχαν αμπαρώσει τα cartridge slots στον Atari 800!!!  H διαδικασία "ταΐσματος" του μηχανήματος έκρυβε πολλούς κινδύνους !!!  Όσοι έχουν δει την ταινία "The Thing" θα καταλάβουν τι ευνοώ...


Αμέσως φώναξε στο γραφείο του τον επικεφαλής του σχεδιασμού,  Shiraz Shivji,  εξηγώντας του το "πρόβλημα" και τον ρώτησε αν θα μπορούσαν να κάνουν και αυτοί το ίδιο στην νέα σειρά ST. Ο Shiraz που προηγουμένως δούλευε στην commodore και είχε ακολουθήσει τον Jack στην καινούρια του εταιρία δεν κατανόησε επαρκώς "το βάρος της περίστασης" και έκανε μια αποτυχημένη προσπάθεια να αστειευτεί, που έπεσε ατυχώς στο κενό!!! Η παγερή σιωπή, καθώς και ένα κρυφό σκούντημα από κάποιον που στέκονταν δίπλα του, τον βοήθησε να επανεκτιμήσει αμέσως την κατάσταση και με σοβαρό ύφος -χωρίς να χάσει καθόλου τον ειρμό του- άρχισε να επεξεργάζεται, μιλώντας δυνατά,  ένα σχέδιο! 

Ο Atari 800XL με τη χαρακτηριστική  επάνω αλουμινένια καλύπτρα του! Θα πρέπει να σημειωθεί ότι επίσης  στο πίσω μέρος του φέρει ένα μυστικό πορτάκι που κρύβει την παράλληλη θύρα! Αριστοκράτες !!!!

-"Χμμμ...Θα μπορούσαμε να βάλουμε ένα πορτάκι από μεταλλικό έλασμα που θα κλείνει το cartridge, κάτι σαν τον παλαιό 800XL αλλά φοβάμαι ότι θα έχουμε πρόβλημα με το στατικό ηλεκτρισμό...πρέπει να το σκεφτώ! "
 Τα πράγματα τελικά  αποδείχθηκε ότι δεν ήταν και εύκολα! Η παραγωγή του μηχανήματος είχε πια "κλειδώσει" και τα πρώτα 100 μηχανήματα είχαν  ήδη σταλεί στους developers!!!  Έτσι, προς μεγάλη απογοήτευση του Jack, καμία "κρυφή εκκεντρικότητα" δεν έγινε δυνατό να υλοποιηθεί εκείνη την ημέρα, αλλά ο πιστός και φιλότιμος  Shivji του υποσχέθηκε ότι στο επόμενο μοντέλο πιθανόν να μπορέσει να κάνει κάτι καλύτερο! Η υπόθεση αυτή "κόστισε" πολύ στον Jack αφού από εκείνη τη στιγμή  ένοιωθε ότι η ρετσινιά του "παρακατιανού" θα τον ακολουθούσε για πάντα...
 Ο θρασύς νεοφώτιστος και ο παλαιός βασιλιάς!  Στη φωτογραφία βλέπετε δίπλα - δίπλα
τον Atari 520ST και τον Commodore 64C. Παρατηρείστε ότι δεν έχουν μεγάλη διαφορά μεγέθους!

Ο καιρός πέρασε γρήγορα και ένα χρόνο αργότερα το 1986 η Atari corporation ετοιμάζεται για την γέννηση του νέου της παιδιού! Ο ATARI STF ήταν πια πραγματικότητα! Όλοι στα κεντρικά της Sunnyvale, είχαν κάθε λόγο να είναι χαρούμενοι! Τα γέλια και τα πειράγματα ήταν διάχυτα ανάμεσα στα γραφεία και όλοι έδειχναν άξαφνα  μια τάση χαλάρωσης των τύπων που επέβαλε το καθημερινό πρωτόκολλο! Κάποιοι μάλιστα δεν δίστασαν να ανάψουν και τσιγάρο, κάτι που απαγορευόταν δια ροπάλου εδώ και χρόνια  στην εταιρία! Στα επάνω γραφεία οι πρώτες σαμπάνιες είχαν  ήδη ανοίξει , ενώ τα ασανσέρ ήταν συνεχώς απασχολημένα από τα παιδιά του catering που ανεβοκατέβαιναν ασταμάτητα κουβαλώντας τα διάφορα εδέσματα στους τελευταίους ορόφους!
Οι ιστορίες του αμερικάνικου εμφυλίου ήταν υπεύθυνες για την ανάπτυξη κατοχικού συνδρόμου στους σχεδιαστές της εταιρίας!  Το κατοχικό σύνδρομο ευθύνεται για πολλά δεινά που πέρασαν γενικά οι computer χρήστες! Στα θετικά του, κρατάμε ότι βοήθησε να σφυρηλατηθεί  το ατσαλένιο ηθικό που αποδείχθηκε πολύτιμο  για τον  μετέπειτα πόλεμο των Home computers!!!
Όλοι ήταν χαρούμενοι  εκείνη τη μέρα, εκτός από τον ίδιο τον πρόεδρο! Αγχωμένος όπως ο κάθε "πατέρας" που περιμένει τη στιγμή που θα πρώτο-αντικρίσει το "παιδί" του, κάθονταν "ζαρωμένος" στην πολυθρόνα του γραφείου του,  κρατώντας μια "τεταμένη" στάση αναμονής! Τις γενικές κατευθυντήριες γραμμές τις ήξερε αφού άλλωστε ο ίδιος τις  είχε υπογράψει. Αυτό  όμως που μέσα του  πραγματικά τον "έτρωγε" ήταν το  αν ο αρχιμηχανικός του θα θυμόταν την υπόσχεση του! Ήταν πολύ σημαντικό πράγμα για εκείνον, και οι άσχημες μνήμες του πρόσφατου παρελθόντος του έφερναν μια έντονη ανατριχίλα στην σπονδυλική στήλη, που εκδηλωνόταν εμφανώς επάνω του με ένα   παγερό  "μούδιασμα" και μια γενικευμένη  αίσθηση κατήφειας! Σήκωσε το ακουστικό και κάλεσε χωρίς καθυστέρηση τον Shivji στο γραφείο του! 
"-Λοιπόν; Για πες μου! Τι έκανες; " 
Ο Shivji αρχικά δεν κατάλαβε και άρχισε να του περιγράφει πως έλυσε ένα πρόβλημα υπερθέρμανσης που παρουσιάστηκε ξαφνικά.
"-Δεν εννοώ αυτό!!! Σε ρωτάω τι έκανες με το θέμα των κρυμμένων ports!!! "


Ο Jack Tramiel από την άλλη είχε βιώσει από πρώτο  χέρι τη Γερμανική κτηνωδία!  Τώρα μπορείτε να καταλάβετε το λόγο που ο νέος πρόεδρος προσαρμόστηκε τόσο γρήγορα στις "νέες" συνθήκες της νέας του εταιρίας!!!
Ο αρχιμηχανικός ταράχτηκε!!! Κρύος ιδρώτας άρχισε  λούζει το πρόσωπό του και το χρώμα του  άξαφνα άρχισε να μη δείχνει  τόσο καλό! Πως μπόρεσε αλήθεια να ξεχάσει κάτι τέτοιο;  Με  ιδιαίτερη  άνεση διαβεβαίωσε τον Tramiel ότι έγιναν όλα όπως τα ήθελε - αδυνατώντας   εντούτοις  να του δώσει περισσότερες εξηγήσεις περί του τι ακριβώς έκανε! Ένα επείγον τηλέφωνο από την Ευρώπη διέκοψε την συζήτηση των δύο ανδρών και ο Shiraz πετάχτηκε γρήγορα έξω από το γραφείο σαν τη βρεγμένη γάτα! Με πλήρη συναίσθηση ότι η καρέκλα του κουνιέταικατευθύνθηκε προς το τμήμα σχεδιασμού, μουρμουρίζοντας ακατάληπτες φράσεις!  Απέφυγε να περιμένει το ασανσέρ, προτιμώντας περιέργως τις σκάλες, που τις δρασκέλισε  πέντε - πέντε  ώστε να  τις κατέβει  ακόμα πιο γρήγορα! Αμέσως μόλις έφτασε στο γραφείο του  και αφού πρώτα ζήτησε και είδε τα χαρτιά του, φώναξε τους συνεργάτες του για ένα μίνι συμβούλιο! 

Μια ματιά στα ενδότερα του πληκτρολογίου! Δεξιά βλέπετε τις δυο υποδοχές μυστήριο! Το μαύρο τσιπ που διακρίνεται είναι ο made japan (όπως και πολλά άλλα στα ST) HD6301V1P ελεγκτής πληκτρολογίου.
Έπρεπε να γίνει γρήγορα μια μεταβολή στο σχέδιο και μάλιστα  μέσα στις επόμενες δυο ώρες! Εκ των πραγμάτων, δεν μπορούσαν στην παρούσα φάση να κάνουν κάτι πολύ δύσκολο αφού ο χρόνος δεν επαρκούσε για νέους σχεδιασμούς και δοκιμές! Τελικά, ύστερα από κάποια  ώρα και αφού ακούστηκαν πολλές  ιδέες, τα χαμόγελα επέστρεψαν στην αίθουσα και η επιχείρηση στέφθηκε από επιτυχία!  Σε δυο ώρες τα πάντα ήταν έτοιμα! Ο Shivji πέρασε τα σχέδια στο δεξί του χέρι  και ανέβηκε αυτή τη φορά με το ανσανσέρ, πατώντας το κουμπί του τελευταίου ορόφου! Τώρα απόλαυσε την διαδρομή σιγομουρμουρίζοντας  το μουσικό σκοπό που ακούγονταν από το ηχείο του ανελκυστήρα! Μπαίνοντας με το γνωστό του ανάλαφρο στιλ  στο γραφείο του Jack,  αστειεύτηκε με τη γραμματέα - και σαν να μη συνέβαινε τίποτα - άφησε διακριτικά τα σχέδια του νέου  "βελτιωμένου" ST δίπλα του! 

Ο Tramiel που εκείνη τη στιγμή κρατούσε ακόμα το τηλέφωνο, τα έπιασε με το ένα χέρι και άρχισε  καθώς μιλούσε ταυτόχρονα στη γραμμή, να τα επεξεργάζεται! Δεν πέρασαν δευτερόλεπτα και μία έντονη γκριμάτσα έκπληξης σχηματίστηκε στο πρόσωπο του και χωρίς να πάρει τα γουρλωμένα μάτια του από το σχέδιο έκλεισε βεβιασμένα άρον - άρον την γραμμή! Εκείνες οι στιγμές φάνηκαν  σαν αιώνας στον  πρώην αρχιμηχανικό της Commodore, μέχρι που ο Jack  ξέσπασε σε πανηγυρισμούς! Ένα μεγάλο άγχος ένοιωσε να φεύγει από πάνω του!

-"Συγχαρητήρια!!!", φώναξε και σηκώθηκε από την καρέκλα του πιάνοντας τον στην πλάτη! -"Πως το σκέφτηκες; Αυτό δεν το έχει ξανακάνει κανένας!!! 

Στη  φωτογραφία βλέπετε το σκοτεινό τούνελ που καταχώνιασε  ο  δαιμόνιος  Shivji (απο την εποχή του STF)  τα mouse και joysticks ports για να γλιτώσει από την οργή του Jack!   
 Όλα  τελικά πήγαν  καλά και η νέα σειρά  κυκλοφόρησε με κάποια νέα  ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά, όπως το ενσωματωμένο 3,5 floppy και τροφοδοτικό και φυσικά τις νέες  μαγικές " κρυφές καινοτομίες" του Jack!!! Ποιο ήταν όμως το μαγικό χαρακτηριστικό που ευαρέστησε  τον Tramiel και τον  έβαλε κατευθείαν στην "αριστοκρατία" των κατασκευαστών micros; Επιστρέφουμε  λοιπόν στη στιγμή που ο  Shivji  έφευγε σαν βρεγμένη γάτα από το γραφείο του Tramiel! 

Ο δαιμόνιος μηχανικός λοιπόν, αφού κατέβηκε αγχωμένος κάτω  στο γραφείο του, αναζήτησε επίμονα εύκολες αλλαγές, που θα ήταν εφικτές και θα έσωζαν το κεφάλι του, που ομολογουμένως  δεν στεκόταν και πολύ καλά στη θέση του! Εκεί έπεσαν διάφορες ιδέες, μερικές σοβαρές όπως η κάλυψη του cartridge port με τη βοήθεια μεταλλικού ελάσματος (είχε γίνει και στο παρελθόν), αλλά  και μερικές απελπισίας που ήταν για γέλια, όπως π.χ. να μπει ένα μικρό κουρτινάκι ώστε να κρύβει τα  midi ports ή ακόμα και η αφαίρεση των τυπωμένων χαρακτήρων από το πληκτρολόγιο ώστε να μη ξέρει  ο χρήστης τι πατάει (τυφλό σύστημα) και ο ST να του κάνει έκπληξη στην οθόνη! Τελικά κατέληξαν σε δύο εύκολες και προπάντων, πραγματοποιήσιμες αλλαγές! 

Εδώ βλέπετε τις υποδοχές του mouse και των joysticks του πρώτου ST,  όταν δηλαδή  είχαν αφήσει τον άνθρωπο (Shiraz Shivji ) να κάνει την δουλειά του  όπως ο ίδιος ήξερε!!!

Η Μία ήταν να κρύψουν  τις δύο υποδοχές του mouse και των joysticks μέσα σε ένα βαθύ τούνελ στο εμπρός δεξί μέρος του ST,  κάτω από το αριθμητικό πληκτρολόγιο! Ήταν πρακτικά αδύνατον να τοποθετήσει πλέον κάποιος το ποντίκι ή ένα χειριστήριο στα τυφλά χωρίς να στραμπουλίσει τα δάχτυλα του! Φοβούμενος όμως ο Shivji ότι αυτό δεν ήταν από μόνο του αρκετό να σώσει το κεφάλι του, προχώρησε και σε μια άλλη "πινελιά", να τοποθετήσει δηλαδή ένα μικρό έλασμα καλύπτρα στην είσοδο της δισκέτας του disk drive!!! Έτσι ο Atari ST ήταν το μόνο Home που η τρύπα του drive δεν έχασκε σε κοινή θέα! Ακόμα και η Commodore Amiga 500 δεν πρόλαβε να διαβάσει και να "σηκώσει"  αυτήν την νέα καινοτομία! Αυτές οι αλλαγές έμελλε να περάσουν στην ιστορία και να γίνουν αργότερα η σημαία της Atari!

Το πιο περιζήτητο καλώδιο του Atari ST. Επέκταση για το mouse και τα joysticks!


Ο Jack Tramiel ήταν πανευτυχής! Είχε  περάσει πια στην "εκκεντρική ελίτ" των ηλεκτρονικών υπολογιστών! Δεν ήταν τυχαίο ότι από τότε που "το γύρισε" στις εκκεντρικότητες, άρχισαν όλοι να τον υπολογίζουν και να τον καλούν σε συνεντεύξεις στα περιοδικά και τις τηλεοράσεις! Έγινε το πιο περιζήτητο πρόσωπο στις διάφορες λέσχες! Έπαιζε γκολφ με τις πιο εκλεκτές προσωπικότητες! Όλοι ζητούσαν τη γνώμη του, για τους πάντες και  τα πάντα! Ήταν τόσο εξόφθαλμα τα ευεργετικά  αποτελέσματα της νέας εκκεντρικής τάσης, ώστε κράτησε τις μαγικές καινοτομίες του  Shivji  και σε όλη την μελλοντική σειρά ST, ακόμα και στην ναυαρχίδα της εταιρίας, τα μεταγενέστερα Falcons!!!  Ούτε να ακούσει ήθελε για  βελτιώσεις, νεωτερισμούς και νέα cases!!! -"Τρελοί ήσαστε; Να βγάλω μόνος μου τα μάτια μου; Δεν την ξαναπατάω!",  φέρεται να έλεγε στους συνεργάτες του, όταν αργότερα απέρριπτε μετά βδελυγμίας  το project  και το νέο case του "Falcon Microbox"!!!

Οι "διακριτικές εκκεντρικότητες" δεν έλειψαν ούτε από τη νέα  σειρά των Mega ST! (Φώτο:  Άποψη κάτω από το εξωτερικό πληκτρολόγιο).
 Αυτά τα νέα έφτασαν σίγουρα και στην παραδοσιακή εχθρό της Atari την Commodore! To κλίμα ήταν ήδη εδώ και καιρό τεταμένο ανάμεσα στις δύο εταιρίες! Η ξαφνική ηρωική έξοδος πριν ένα χρόνο του Tramiel από την προεδρία της commodore έφερε αλυσιδωτές αντιδράσεις και κλυδωνισμούς και πολλά στελέχη της, μένοντας πιστά στον Jack, τον ακολούθησαν στην νέα εταιρία. 
Ο Jack tramiel τελικά δικαιώθηκε για τις επιλογές του! Είχε περάσει
πια στην Elite της computer αριστοκρατίας!!!
Οι υποψίες για βιομηχανική κατασκοπεία και από τις δύο πλευρές ήταν τόσο έντονες ώστε πολλοί δεν δίστασαν να "δείξουν" ως κλεψίτυπη την Commodore που  η Amiga βγήκε τόσο καλά διαβασμένη, αφού χωρίς να ξέρει τίποτα από  " διακριτικές εκκεντρικότητες",   παρουσίασε   ξαφνικά την δική της κρυφή πρόταση στην Amiga 500, που προκάλεσε αίσθηση! Για όσους δεν θυμούνται, ας  ρίξουν μια ματιά στο κάτω μέρος της Amiga και θα ανακαλύψουν έκπληκτοι μια μυστική καταπακτή, σαν το αμπάρι του "Black Pearl"! Σε αυτό το trap door λοιπόν,  οι τεχνικοί της commodore έκρυψαν μια θύρα επέκτασης που η "κυρία" μπορούσε να δεχτεί σχεδόν τα πάντα (Τώρα που το σκέφτομαι θεωρώ  πιο σοβαρή προσβολή το ότι η Amiga δεχόταν  Atari (!!!) joysticks!!! Χάθηκαν βρε παιδιά τα Sinclair interface II ; Τέλος πάντων!!!).  Αυτά τα trap - doors, γνώρισαν τεράστια αποδοχή στους Amiga users, που (προφανώς ως γνήσιοι κατοχικοί και αυτοί)  εκτίμησαν τη χρησιμότητα τους, γεμίζοντας τα κυριολεκτικά με ότι έβρισκαν μπροστά τους! Ήταν τόση η θέρμη τους, που πολλές φορές  καταχωνιασμένες κάρτες και λοιπές διατάξεις, προεξείχαν και έχασκαν στο κενό ( αδυνατώντας να κλείσει ακόμα και το καπάκι...). Τι να πεις;

Τελειώνοντας, σε περίπτωση που τελικά αναρωτιέστε με ποιον τρόπο η Commodore μπήκε και αυτή στο παιχνίδι των "εκλεπτυσμένων εκκεντρικοτήτων" σχεδόν ταυτόχρονα με την Atari,  σας δίνω την απάντηση! Δεν ήταν αποτέλεσμα βιομηχανικής κατασκοπίας όπως πολλοί νόμιζαν αρχικά! Πολλές φορές η ζωή παίζει περίεργα παιχνίδια και τα πράγματα είναι περισσότερο απλά από ότι αρχικά φαίνονται. Πίσω λοιπόν από την κατασκευή της Amiga -που δεν ήταν εσωτερική παραγωγή της Commodore- βρισκόταν μια εταιρία που ονομαζόταν Amiga Corporation! Το όλο project ονομάζονταν Lorraine και πίσω από αυτό ήταν ένα από τα μεγάλα κεφάλια της παλαιάς Atari,  o λατρευτός κύριος Miner....