Καλοκαιρινά ψώνια για τον Falcon σας! Ένας οδηγός ήπιας αναβάθμισης για "άσχετους" ηλεκτρονικούς!

Σήμερα που κάθομαι, άρχισα να σκέφτομαι ότι δεν έχω ασχοληθεί αρκετά με τη ναυαρχίδα της Atari, τον φοβερό και τρομερό Falcon! Κοιτώντας το γκρίζο "Dark Elf" σασί του, δεν μπορώ να κρύψω το θαυμασμό μου για αυτό το διαμαντάκι της computer τεχνολογίας! Αν και οι διαστάσεις του είναι ίδιες και απαράλλαχτες με αυτές του 1040 STE μου, παρόλα αυτά, είναι αρκετά βαρύτερος, μαρτυρώντας ότι αυτό το "τανκ" φτιάχτηκε ειδικά για πολεμικές επιχειρήσεις! Κάπου εκεί όμως που άρχισα να το φιλοσοφώ, άρχισαν να με πιάνουν και οι πρώτες τύψεις, αφού συνειδητοποίησα ότι δεν έχω κάνει το παραμικρό για τον δικό μου Falcon, αφήνοντας τον ίδιο και απαράλλαχτο, ακριβώς όπως βγήκε  από το εργοστάσιο πριν 19 χρόνια! Δε βαριέστε όμως; Το αποφάσισα! Θα βγω αμέσως στη γύρα για ψώνια και θα δω τι μπορώ να κάνω σήμερα για αυτό το μηχάνημα. Το πράγμα βλέπετε δε σηκώνει αναβολές αφού τα διάφορα parts είναι πια "τόσο retro" που δε θα κυκλοφορούν για πάντα...

Ένα μόλις χρόνο πρόλαβε και κυκλοφόρησε ο Falcon κάτω από το όνομα της Atari! Αν θέλω να τον αναβαθμίσω θα πρέπει να βιαστώ, αφού δεν ξέρω αν θα κυκλοφορούν  ακόμα ανταλλακτικά μετά από μερικά χρόνια...

Ο Atari Falcon έτοιμος για...ξεβίδωμα! Αν θέλετε να ρίξετε μια ματιά στο εσωτερικό του οπλιστείτε με υπομονή και θυμηθείτε: Μη ξεβιδώσετε τις τρεις "κόκκινες" βίδες του τριγώνου του "διαβόλου"! Αυτές συγκρατούν απλά το drive και δε θέλετε και άλλους μπελάδες στο κεφάλι σας!

Τι μπορώ όμως να κάνω εγώ σε ένα τέτοιο εντελώς "βασικό μηχάνημα", τη στιγμή μάλιστα που δεν έχω γνώσεις ηλεκτρονικών και μόνο η ιδέα του κολλητηριού μου φέρνει τρόμο; Πρώτα από όλα ψυχραιμία! Ανάβω τον Falcon μου και τον βλέπω να πραγματοποιεί το συνηθισμένο του Ram Test. Αχάααα! Έχω μόνο 4Mb μνήμης! Το μηχάνημα μου επίσης δεν έχει σκληρό δίσκο και βασίζεται στην φιλοτιμία ενός 1,4 HD Disk drive για την επικοινωνία με τον έξω κόσμο. Ξεβιδώνω το case και ρίχνω μια ματιά στο εσωτερικό! Τα πάντα δείχνουν περίεργα και η εντυπωσιακή motherboard υποπτεύομαι ότι είναι μάλλον περισσότερο περίπλοκη από ότι δείχνει, αφού νομίζω ότι διαθέτει πολλαπλά layers. Κάτω από το τροφοδοτικό διακρίνω ένα άδειο socket! Εδώ λογικά ο Falcon δέχεται ένα math coprocessor MC68881 (γνωστό στον Mega STE) ή MC68882 της Motorola! Νομίζω ότι είδα όσα έπρεπε να δω! Το αποφάσισα! Θα κάνω στον Falcon μου τις πιο "ανώδυνες" αναβαθμίσεις, ώστε να τον φέρω κοντά στα native όρια του. Θα του αγοράσω ένα Compact Flash storage technology σκληρό δίσκο, μια επέκταση μνήμης 14 MB και ένα MC68882 μαθηματικό συνεπεξεργαστή. Με αυτό το μικρό upgrade ο παλιός μου Falcon θα μπορέσει να αντιμετωπίσει επάξια τις προκλήσεις του μέλλοντος και θα αντέξει σίγουρα μέχρι το 2030, που σύμφωνα με τις προφητείες η Atari θα αναστηθεί ξανά.

Οι παραγγελίες μου διαβιβάστηκαν αμέσως στην απέναντι πλευρά του Ατλαντικού  και σε λίγες ημέρες τα πράγματα ήρθαν στην πόρτα μου!  Η Best electronics,  θα πρέπει να πούμε ότι έχει αγοράσει όλο το παλιό stock της Atari corporation!!! 

Οι παραγγελίες με τη βοήθεια του PC μου, δόθηκαν αυθημερόν σε γνωστό Αμερικάνο σπεσιαλίστα (έχει αγοράσει όλο το παλιό stock από την Atari!) και περίπου σε 1 1/2 εβδομάδα, τα parts ήταν έξω από την πόρτα μου. Έχουμε λοιπόν και λέμε:

• 1) Compact Flash Upgrade Kit (Flash adapter card and 2GB Compact Flash for the Atari Falcon 030 Computer

• 2) Wizz. Falcon 4/16 Ram Upgrade board

• 3) 16 MB low profile SIMM

• 4) Falcon Hard Drive Install Kit (HD Bracket, 44 pin IDE cable, screws, insulator pad, Atari Engineering install instructions)

• 5) Math Co-processor. MC68882-25Mhz 68-Pin PLCC (Από άλλο πωλητή)

Όλα καλά λοιπόν! Καθαρίζω το τραπέζι και επάνω του αρχίζω να ξεβιδώνω (ξανά) με περισσή ευλάβεια το case του Falcon. Εδώ πρέπει να σας πω ότι θα χρειαστεί να οπλιστείτε με αρκετή υπομονή καθώς πάντα η Atari φημιζόταν για τη δυσκολία πρόσβασης στο εσωτερικό των υπολογιστών της. Μόλις ξεμπερδέψετε με τις βίδες του case (και δεν κάνετε το λάθος να ξεβιδώσετε και τις τρεις βίδες που συγκρατούν το drive), ήρθε η ώρα να ξεφορτωθείτε τη θωράκιση και να αντικρίσετε το μαλακό υπογάστριο του μυστικού όπλου της Atari. Ο βασιλιάς είναι γυμνός και αρχίζω τμηματικά την αναβάθμιση μου!

Η εσωτερική θωράκιση του Atari Falcon! Οι αμερικάνικοι υπολογιστές ήταν οι πρώτοι που θέσπισαν αυστηρούς νόμους περί ηλεκτρομαγνητικών  παρεμβολών  και  οι Atari δεν αποτελούσαν εξαίρεση.

Εδώ βλέπετε το τεχνολογικό θαύμα της Atari από μέσα. Επάνω αριστερά έχουμε το τροφοδοτικό ενώ αμέσως δεξιά του,  βλέπετε την 44 pin IDE υποδοχή για το σκληρό δίσκο! Εντύπωση μου προκαλεί η έξτρα μόνωση επάνω από την πλακέτα μνήμης!  

1)Σκληρός Δίσκος.

Αν και θα μπορούσα να βρω πολύ φθηνότερους adapters και να χρησιμοποιήσω κάποιες φθηνές CF's που είχα ήδη στην κατοχή μου, επέλεξα να εμπιστευθώ το έτοιμο κιτ της Best electronics, αφού αυτή ήταν η πρώτη μου προσπάθεια στο "εξωτικό" hardware του falcon και δεν ήθελα να μπλέξω με διάφορα προβλήματα ασυμβατότητας που ταλανίζουν συνήθως τους χρήστες. Η ποιότητα κατασκευής αυτής της μικρής πλακέτας είναι κορυφαία (το κατάλαβα όταν προσπάθησα να ξεκολλήσω το IDE καλώδιο που σφήνωσε και δεν έβγαινε με τίποτα! Σε άλλες πλακέτες θα μου έμενε πιθανότατα το socket στο χέρι!!!). Τα τρία leds, μας δίνουν πληροφορίες για την εύρυθμη λειτουργία της διάταξης, ενώ η CF- 2GB αισθητικά δένει υπέροχα με το πνεύμα του falcon. Η πρώτη δουλειά που έκανα ήταν να συνδέσω το 44pn IDE καλώδιο στην πλακέτα του Falcon και αμέσως μετά να βιδώσω το Bracket στις προκαθορισμένες θέσεις που είχε προβλέψει η μαμά Atari. Ιδιαίτερη εντύπωση μου έκανε η πρόβλεψη του Kit της Best electronics, να περιλάβει μονωτικά πατάκια στα σημεία επαφής με την πλακέτα! Πραγματικά αν και το βρήκα ελαφρώς υπερβολικό, ευχαριστήθηκα με αυτή την εμμονή της στην λεπτομέρεια. Το Bracket τοποθετήθηκε και σειρά είχε να συνδεθεί στο καλώδιο ο αντάπτορας με τη CF card. Μόλις τελειώσουμε  απλά δένουμε σταθερά με δυο πλαστικά δετικά το νέο μας δίσκο ώστε να γλυτώσουμε τον κίνδυνο να ακουμπήσει σε κάτι μεταλλικό και να βραχυκυκλώσει. Έτοιμο λοιπόν!!! Ο Falcon μου έχει τώρα πια σκληρό δίσκο 2GB χωρισμένο σε δύο partitions του 1GB. Μεγάλη διαφορά σε σχέση με τον παλιό εργοστασιακό των 80MB δε νομίζετε; Τεράστια χωρητικότητα χωρίς να ζορίζουμε το τροφοδοτικό και χωρίς ζέστη και θόρυβο! Αν ήθελα τέλος να αλλάξω κάτι σε αυτό το έτοιμο kit, θα έλεγα ότι θα αφαιρούσα τα leds αφού το φως τους περνάει μέσα από τις γρίλιες εξαερισμού του Atari και με ξαφνιάζει! Πείτε με παράξενο αλλά σκέπασα τα λαμπάκια και ησύχασα!!!!

Για την προσθήκη σκληρού δίσκου τα πράγματα είναι απλά! Πρώτη μας κίνηση τοποθετούμε το 44 pin IDE στην πλακέτα!

Επόμενο βήμα να βιδώσουμε στη motherboard το Bracket!  Εντύπωση προκαλούν οι μονώσεις που δεν αφήνουν τα ποδαράκια να έρθουν σε επαφή με την πλακέτα! Μικρή προσοχή θα χρειαστεί μόνο κατά την εφαρμογή αφού τα επάνω ποδαράκια έχουν μικρές προεξοχές που ταιριάζουν στις αντίστοιχες εσοχές της πλακέτας. Προσοχή μη πληγώσετε τη motherboard.   

Εδώ αυτό που έλεγα! Παρατηρήστε το μεταλλικό πόδι πως εφαρμόζει αυστηρά στην εσοχή της motherboard!

 Ο σκληρός δίσκος είναι έτοιμος και σταθεροποιημένος! Δε χρειάστηκε καμία διαμόρφωση αφού ήρθε έτοιμος από την Best electronics.

2)Μνήμη

Χμμμ... ενώ εδώ τα πράγματα ακούγονται απλά μπορούν να γίνουν αρκετά περίεργα. O Atari Falcon δε δέχεται τη μνήμη κατευθείαν με SIMM όπως στον Atari STE (ίσως περισσότερο για λόγους χωροταξίας), αλλά τη δέχεται υπό τη μορφή μιας μικρής πλακέτας που συνδέεται σε δύο connectors του motherboard. Η δική μου αρχική κάρτα είχε φυσικά την original Atari 4ΜB RAM με τα τσιπάκια κολλημένα επάνω της. Επειδή μέχρι σήμερα έχουν δει το φως αρκετές υλοποιήσεις, αυτό που θα συμβούλευα όσους θέλουν να κάνουν επέκταση μνήμης είναι να προσέξουν αυτό που θα αγοράσουν ώστε να έχει τις διαστάσεις της original υλοποίησης και να μη χρειαστεί να καταφύγουν σε κόψιμο ή αφαίρεση της θωράκισης, ξερίζωμα του σκληρού δίσκου ή όποια άλλη "βάρβαρη" μεταποίηση. Εδώ αποφάσισα πάλι να παίξω "στα σίγουρα" και να επιλέξω μια Wizz. Falcon 4/16 Ram Upgrade board + 16 MB low profile SIMM, από το Best electronics. Η διάταξη ταίριαξε αμέσως τέλεια και δε με προβλημάτισε καθόλου. Εντύπωση μου προκάλεσαν τα τρία ελαστικά ποδαράκια που είχε η πλακέτα στη ράχη της, ώστε να την εμποδίσει να έρθει σε επαφή με τη θωράκιση (είπαμε προσοχή στη λεπτομέρεια). Αν θέλετε μπορείτε να προσθέσετε ένα επιπλέον μονωτικό σώμα ανάμεσα στην πλακέτα και τη θωράκιση για το φόβο των ιουδαίων ώστε να είσαστε πιο σίγουροι. Εγχείρημα τέλος! Ο Falcon μου έχει τώρα 14Mb RAM. Όσοι θέλετε να ασχοληθείτε σοβαρά με το falcon και δεν έχετε πολύ μνήμη, μη το σκέφτεστε καν! Βάλτε κατευθείαν το μέγιστο ώστε κατά το boot να μπορείτε να τρέχετε τα διάφορα καλούδια και να βλέπετε ταυτόχρονα τα πάντα!

Αυτή είναι η original  παλιά κάρτα μνήμης με τα 4Mb που είχε ο Falcon μου. Αχ! Βλέπω το Atari corporation και δακρύζω!

Αυτή είναι η νέα μου κάρτα της Wizztronics Falcon 4/16 Ram Upgrade board. Πραγματικά έμεινα πολύ ευχαριστημένος. Παρατηρήστε το πως "κάθεται" κάτω από τη θωράκιση του falcon χωρίς να δημιουργεί προβλήματα!

3)Math Co-processor.

Να σας πω την αμαρτία μου, δεν ξέρω ακόμα αν θα μου χρησιμέψει σε κάτι αλλά τον θέλω απεγνωσμένα για δύο ψυχολογικούς λόγους! Πρώτον, γιατί μου έχει μείνει κόμπλεξ από την εποχή των Intel 386SX και 386DX. Τα δύο τελευταία γράμματα υποδηλώνουν την απουσία ή την παρουσία μαθηματικού επεξεργαστή. Ποτέ, μα ποτέ δεν ανέχτηκα τον SX!!! Τώρα που το σκέφτομαι αν έβγαινε κάτι για τον falcon που να έχει και το λογότυπο MMX, πάλι θα το αγόραζα!!! Ο δεύτερος και σημαντικότερος λόγος είναι, ότι το αντίπαλο στρατόπεδο (λέγε με Amiga 1200) δεν έχει καν στην πλακέτα της πρόβλεψη για μαθηματικό συνεπεξεργαστή, με αποτέλεσμα να της τον ταΐζουν με το ζόρι  με κλειστή την μύτη, σαν πικρό φάρμακο σε μικρό παιδί ως καρτούλα επέκτασης! Στον Falcon υπάρχουν κάμποσες εφαρμογές που κάνουν χρήση αυτών των συνεπεξεργαστών αλλά ειλικρινά δεν γνωρίζω πόσες είναι. Ο MC68882 που προτίμησα, είναι το επόμενο βελτιωμένο μοντέλο του MC68881 και διατίθεται στην αγορά σε διαφόρους χρονισμούς. Χωρίς να κατέχω το θέμα εις βάθος, νομίζω ότι θεωρητικά θα ήταν καλό να προτιμηθεί ο μεγαλύτερος χρονισμός που θα βρεθεί μπροστά σας (αν δεν βαράει την τσέπη σας) με το σκεπτικό ότι ο γρηγορότερος θα είναι ίσως και ποιοτικότερος. Έτσι και αλλιώς, ανεξαρτήτως ονομαστικής ταχύτητας, αυτός θα δουλεύει μέσα στον falcon πάντα στα 16Mhz χωρίς να δημιουργήσει προβλήματα ασυμβατότητας. Επειδή υπήρξαν στο παρελθόν κάποια παράπονα για εφαρμογές που αγνόησαν εντελώς τον νέο (και υποτίθεται συμβατό) MC68882 και παραδόξως συνεργαζόντουσαν μόνο με τον παλιότερο MC68881, καλό θα ήταν να έρθετε σε επαφή με τον δημιουργό του software που εργάζεστε, ώστε να πάρετε τις κατάλληλες διαβεβαιώσεις πριν κάνετε αυτό το upgrade.

Το τροφοδοτικό αφαιρέθηκε και ένα άδειο 68-Pin PLCC socket αποκαλύφθηκε!

Σίγουρα θα βρείτε εύκολα το δικό σας μαθηματικό συνεπεξεργαστή αφού ακόμα χρησιμοποιούνται κατά κόρων στα διάφορα μήλα και επιταχυντές της Amiga!

Το πολύτιμο τσιπάκι τοποθετήθηκε με επιτυχία! Προσοχή στον εντοπισμό του pin 1!

Σε περίπτωση που θέλετε να αφαιρέσετε το chip καλύτερα μην κάνετε πειράματα! Το socket είναι αρκετά ευαίσθητο όπως και η πλακέτα του γερασμένου πια falcon σας! PLCC Extractor!!!

Η τοποθέτηση του μαθηματικού συνεπεξεργαστή είναι πολύ εύκολη υπόθεση, αφού το μόνο δύσκολο είναι να εντοπίσετε το άδειο 68-Pin PLCC της πλακέτας που βρίσκεται κάτω από το τροφοδοτικό! Αφού αφαιρέσετε το τροφοδοτικό και φυσήξτε με πεπιεσμένο αέρα στο socket, τοποθετήστε επάνω το chip με την εσοχή σαν κουκκίδα να συμπίπτει με το σηματοδοτημένο (επάνω στην πλακέτα) no1 pin. Πιέστε με προσοχή και αυτό ήταν! Ο μαθηματικός συνεπεξεργαστής είναι έτοιμος πια να λειτουργήσει! Δεν χρειάζονται ούτε jumpers, ούτε ρυθμίσεις! Ιδιαίτερη προσοχή θα χρειαστεί μόνο σε περίπτωση που για κάποιο λόγο αποφασίσετε ότι δε τον χρειάζεστε άλλο και θελήσετε να τον αφαιρέσετε. Επειδή η φύση του συγκεκριμένου Socket είναι λιγάκι περίεργη θα διαπιστώσετε ότι το chip έχει πια σφηνώσει "πρεσαριστά" σε αυτό και δεν μπορείτε να το πιάσετε καν. Θα πρότεινα να μη χρησιμοποιήσετε κατσαβίδια, τσιμπιδάκια, βεντούζες, αλλά να προμηθευτείτε με 3-4 euro το κατάλληλο εργαλείο, ένα PLCC Extractor. Αν δυσκολευτείτε να το βρείτε στα καταστήματα των ηλεκτρονικών της περιοχής σας (είναι βλέπετε παλιό το socket) θα το βρείτε εύκολα στο Internet. Ακούστε με και έτσι δε θα καταστρέψετε το chip ή στην χειρότερη περίπτωση την βάση και την πλακέτα του Falcon.

Ουφφφ!!! Ένα βάρος έφυγε από επάνω μου! Ο Falcon είδε την μνήμη, διάβασε το δίσκο και (το μεγαλύτερο μου άγχος)  αναγνώρισε το μαθηματικό συνεπεξεργαστή!

Ο Falcon είναι ευτυχώς ζωντανός και "πετάει φλόγες"! Πίσω δεξιά βλέπετε τη συλλογή μου από ποτήρια Candy-Candy.

Ούυυφφφφ!!!! Τα κατάφερα!!! Ο Falcon μου νιώθω ότι τώρα έγινε τούμπανο!!!! Μια μικρή ανησυχία ομολογώ ότι με είχε καταλάβει μέχρι τη στιγμή που πήγα να τον ανάψω και να σιγουρευτώ ότι ζει, αλλά τελικά όλα πήγαν καλά και ο Atari μου μπούταρε κανονικά! Θεέ μου, απίστευτο!!! Ένα σύγχρονο PC ίσως να ήθελε τουλάχιστον 2-3 boot (μετά από τόσες εκτεταμένες αλλαγές) μέχρι να ξεκολλήσει! Είμαι πολύ χαρούμενος που ακόμα και εγώ που δεν είχα γνώσεις ηλεκτρονικών τελικά  τα κατάφερα και πολύ τυχερός που οι βελτιώσεις μου δεν απαιτούσαν την ανάγκη κολλήσεων ή εξεζητημένων μεταποιήσεων! Μέχρι την ώρα του επόμενου βήματος, σας χαιρετώ!

"I believe in miracles! Where're you from, you sexy thing?"

Χθες το βράδυ που δε με έπιανε ο ύπνος, άρχισα να σκέφτομαι και να αναπολώ! Θυμήθηκα ξανά τα υπέροχα συναισθήματα της απόκτησης του πρώτου μου υπολογιστή (Atari 800 XL)  καθώς και όλων των άλλων μηχανημάτων που έμπαιναν σιγά-σιγά στη ζωή μου. Ο κάθε υπολογιστής ήταν για εμένα και ένα νέο κεφάλαιο, αφού το  κάθε νέο μηχάνημα  είχε  και τη δική του προσωπικότητα! Ερωτεύτηκα  δίχως άλλο, το καταπληκτικό κροτάλισμα του πληκτρολογίου των XL, την ισχυρή 128 Basic του ZX-Spectrum+2, την ανυπέρβλητη ταχύτητα και φινέτσα των Atari ST. Χωρίς συναίσθημα δεν υπάρχει έρωτας και χωρίς τον έρωτα δεν μπορεί να υπάρξει έμπνευση και δημιουργία. Με τους home computers με ένωσε μια σχέση έντονου πάθους, που στην μακρόχρονη συμβίωση μας, με πότισε πολλές φορές με φαρμάκια, χαρές, λύπες, αμφισβήτηση και ότι άλλο συνεπάγεται και κουβαλάει μια έντονη σχέση. Αν τώρα κάποιος με ρώταγε:  "τι ήταν αυτό που σε εντυπωσίασε γενικά από τους υπολογιστές πιο πολύ;",  θα έλεγα ότι μάλλον  το μεγαλύτερο πολιτισμικό σοκ το έπαθα...με τον ήχο τους!

Ιδού οι πρώτοι υπολογιστές που πέρασαν από τα χέρια μου. Όλες οι ηχητικές προσλαμβάνουσες που είχα προέρχονταν από αυτές εδώ τις διατάξεις.  

Συνηθισμένος (αν μπορώ να το ισχυριστώ αυτό, αφού ακόμα και αυτός με ξάφνιαζε) στον ήχο των πρώιμων TOMY handhelds (και ίσως και κάποιων μουσικών calculators), εντυπωσιάστηκα σφόδρα όταν απλώς διάβασα τα περί digitized ήχου σε computer για πρώτη φορά. Έφαγα αρκετούς μήνες από τι ζωή μου διαβάζοντας ξανά και ξανά το ίδιο τεύχος του Pixel με το review του Flayer Fox (με αυτό  ξύπναγα και κοιμόμουν)  που έκανε τον Spectrum  να μιλάει με ανθρώπινη φωνή!!! Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι αυτά τα computers μπορούσαν πραγματικά να μιλάνε κάνοντας τις γιαγιάδες μας να σταυροκοποιούνται! Αργότερα με τα χρόνια  μπόρεσα να συγκεντρώσω αρκετά παιχνίδια με digitized ομιλία θαυμάζοντας τον ήχο τους που ήταν πια  για εμένα θα έλεγα ένα είδος φετίχ που με έφτανε χωρίς να το καταλάβω ολοένα και πιο κοντά στα όρια της εμμονής. Μη φανταστείτε βέβαια ότι  ο ήχος ήταν τότε καθαρός και καταλάβαινα πάντα τι έλεγε, αλλά αυτό δεν είχε απολύτως καμία σημασία αφού αντιπροσώπευε για εμένα το απόλυτο tech level, τελεία και παύλα!

Και εκεί που όλα πήγαιναν καλώς και ζούσα ευτυχισμένος -χαμένος-  μέσα στον μικρόκοσμο μου, ξαφνικά τα παγκόσμια think tanks αποφάσισαν να χτυπήσουν ξανά και η επέλαση της τεχνολογίας ήρθε και πάλι να με ξαφνιάσει  με τη μορφή των πανίσχυρων 16bit Atari ST και Amiga,  που με τη δύναμη των ολοκληρωμένων τους, πέρασαν το sound digitizing σε ένα εντελώς νέο επίπεδο! Ακόμα θυμάμαι τους συντάκτες των περιοδικών πληροφορικής να ψάχνουν το κασετόφωνο πίσω από τον υπολογιστή αρνούμενοι να πιστέψουν ότι αυτή η ηχητική αρτιότητα έβγαινε από τα ηχεία ενός  monitor!!!

Τα νέα 16bit Atari του Jack Tramiel είχαν αξιοζήλευτες επιδόσεις στον τομέα του sampling.

Αυτό είναι το Chocomix demo που με έβαλε για λίγο σε μπελάδες, χαλάλι του όμως! Το ανέβασα για να ακούστε και να καταλάβετε την επανάσταση που έφεραν τα 16bit στο sampling. Atari ST με 1Mb.

Άλλο πάλι και τούτο!!!! Είναι δυνατόν να συμβαίνει στα αλήθεια αυτό; Κανονικός ήχος και μουσική από τα home computers; Και όμως έτσι ήταν!!! Ύστερα από κάμποσο καιρό (που προσωπικά μου φάνηκε αιώνας), το επόμενο upgrade έγινε επιτέλους και για εμένα πραγματικότητα και η αιχμή της τεχνολογίας βρίσκονταν τώρα και στα δικά μου χέρια με τη μορφή ενός Atari 1040 STF. Η ζωή είναι όμορφη αλλά μερικές φορές γίνεται...πραγματικά υπέροχη!!! Ζούσα ένα θαύμα! Αυτό  που με ακολούθησε στην υπόλοιπη ζωή μου ήταν κάτι μαγικό! Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι είχα πια τη δύναμη και την τεχνολογία να βιώνω κάτι τέτοιο! Το πρώτο παιχνίδι με digi ήχο που έτρεξα στον Atari ήταν το θρυλικό Barbarian της Palace που το έβλεπα μήνες σαστισμένος να παίζει σε έναν υπερήφανο CBM 64 στην βιτρίνα του "Πλαισίου". Σοκ και δέος αδέρφια! Ανυποψίαστος έκανα αυτό που συνηθίζει να κάνει το 80% των Ελλήνων όταν βλέπει ένα θέαμα, και άρπαξα μια τεράστια τυρόπιτα στο ένα μου χέρι ώστε να βελτιστοποιηθούν κατακόρυφα οι όποιες δυνατότητες συγκέντρωσης!  Αυτό ήταν λάθος!!! Τα 16bit γραφικά με τα αίματα φάνταζαν τότε στα μάτια μου σαν φωτορεαλιστικά, ενώ ο digitized ήχος (που ήταν από την ταινία Red Sonja) γεμάτος αγωνιώδεις κραυγές απόγνωσης και πόνου έκαναν το στομάχι μου αυτομάτως να αναγουλιάσει! Φυσικά αυτό ήταν απλώς η αρχή και αμέσως μετά φορτώνω το Star Glider II. ΣΟΚ!!!! Η μουσική του.....η μουσική του...αυτή  η μουσική έπαιζε ένα ολόκληρο απόγευμα...για ένα μήνα!!! Σάστισα!!!!

Αυτό το demo έκανε τα σαγονιά μας να πέσουν.  Οι νέοι υπολογιστές ακούγονται όπως ποτέ άλλοτε! Atari ST με 512K.

Έτσι που λέτε είχαν τότε τα πράγματα και κάπου εκεί που αναπολούσα τα παλιά, μου ήρθε η ιδέα να ξανά ακούσω ένα πολύ εντυπωσιακό sampled demo που είχα κάποτε στο οπλοστάσιο μου. Ανοίγω λοιπόν τη μαγική δισκετοθήκη μου και βγάζω το Digimix (Chocomix) φτιαγμένο από κάποιους Γερμανούς (C.C.- Ghostwriter (D.D.D.- Digital Disc Deejey's). Με το που βάζω όμως τη δισκέτα στον Atari μου, παθαίνω τρόμο, αφού ο STE μου μετά από τα τόσα χρόνια έκανε πως δε το γνώριζε  αρνούμενος να το φορτώσει! Μικρό το κακό θα μου πείτε αφού το πολύ-πολύ να το κατεβάσω από το Internet  και να το γράψω ξανά σε δισκέτα. Αμμμ, δε!!! Το συγκεκριμένο δυστυχώς δε   θυμόμουν  ακριβώς πως το έλεγαν, ενώ η ετικέτα της δισκέτας με το γενικόλογο "digimix" δε μπόρεσε να με βοηθήσει στην αναζήτηση. Εδώ κάπου άρχισε να με πιάνει κρίση πανικού αφού κάθε λεπτό που πέρναγε με οδηγούσε ολοένα και περισσότερο στην πεποίθηση ότι η μοναδική λύση σωτηρίας ήταν να... επισκευάσω την δική μου original δισκέτα!!!! Σκούρα τα πράγματα ε;

Ανάλυση επιφάνειας δισκέτας  από το πολύ καλό ST Recovery" του  Christophe Bertrand.

Σε λίγα λεπτά είχα ένα διορθωμένο και λειτουργικό image της δισκέτας μου! 

Και πάνω που πήγαινα να απογοητευθώ τελείως, να 'σου και πέφτω επάνω σε ένα νέο εκπληκτικό utility που τρέχει κάτω από  windows και υπόσχεται να θεραπεύσει τις παλιές δισκέτες μας που έχουν πάθει ελαφρό αλσχαινερ!!!  Ευτυχώς σκέφτομαι, που ο θεός μας έδωσε την πολυπόθητη συμβατότητα με το IBM drive!!!! Αυτό είναι κάτι που το ζηλεύουν ακόμα και σήμερα οι φίλοι μας οι Amiga users και μας κρατάει ακόμα ζωντανούς! Ο δρόμος του ίντερνετ όπως και γενικά ο έξω κόσμος,  είναι ένα παράθυρο  διάπλατα ανοικτό για τους Atari users! Πανεύκολα τρέχω στο PC μου το "ST Recovery" του  Christophe Bertrand και απλά τοποθετώντας στο PC drive τη "χαλασμένη" δισκέτα του ST demo, αυτό ως δια μαγείας  διασώζεται σαν image file που μπορεί να χρησιμοποιηθεί στο pc από emulators. Φυσικά αν θέλετε να το ξανακάνετε αληθινή  Atari ST δισκέτα μπορείτε τότε να χρησιμοποιήσετε συμπληρωματικά το floimg. Το Chocomix ξανακούστηκε μέσα στο σπίτι μου μετά από χρόνια  και συνεχίζει να μου προκαλεί το θαυμασμό με την ηχητική ποιότητα του!

Οι πρώτες μου δισκέτες με digi demos στον Atari διασώζονται ακόμα. Στο παρασκήνιο βλέπετε παρατεταγμένα τεύχη της βίβλου των υπολογιστών του εγκυροτάτου Personal Computer World. Το περιοδικό που υπήρχε από το 1978 ασχολήθηκε  με όλες της πτυχές του "σοβαρού" computing και πρόλαβε τη γέννηση των προσωπικών υπολογιστών.  Η Atari του Jack Tramiel φιλοξενήθηκε ουκ λίγες φορές στο εξώφυλλο του! Αν ψάξετε τώρα για την νέα Amiga της νέας Commodore θα δυσκολευτείτε λίγο... 

 Όλα καλά, τέλος καλό! Παίρνω στα χέρια μου ένα τεύχος του Pixel, πίνω μια γουλιά από το milko μου (αγαπημένο ρόφημα των Atari users) χαλαρώνοντας με τους ήχους του Chocomix. Ξαφνικά νιώθω αρκετά νεότερος. Σκέφτομαι ότι τελικά ο Atari μου τα έδωσε όλα απλόχερα αφού χάρις τον Jack Tramiel απέκτησα ένα μηχάνημα που συνδύαζε τη φινέτσα ενός φθηνού MAC,  την  δυναμική συνέχεια της COMMODORE, την ψυχή της ATARI και την επικοινωνία με την IBM. Όχι και άσχημος συνδυασμός, δεν νομίζετε; Κάπου εκεί με ένα ελαφρό μηδίασμα πιάνω τον εαυτό μου να σιγοτραγουδάει:



Where did you come from babe?
How did you know I needed you?
How did you know I needed you so badly?
How did you know I give my heart gladly?
Yesterday I was of the alone of people
Now you lying crossed from me making love to me......

Computer Market 2 ή αλλιώς Atari Club: H "όαση" των ST!

Βρισκόμαστε περίπου στα τέλη της δεκαετίας του ογδόντα και αυτό που συμβαίνει στην αγορά υπολογιστών της πατρίδας μας είναι μαγικό! Τα 16bit έχουν πια κυριαρχήσει αλλάζοντας όλα όσα μέχρι στιγμής νομίζαμε ότι μπορεί να κάνει ένας υπολογιστής. Αυτά τα μηχανήματα με την "απεριόριστη" υπολογιστική δύναμη και τα εξελιγμένα λειτουργικά συστήματα, αποτέλεσαν ίσως την πιο "ουσιαστική μετάβαση" στα υπολογιστικά δρώμενα, αφού  όχι μόνο ικανοποίησαν την ανάγκη για παραπάνω υπολογιστική ισχύ, αλλά  κατόρθωσαν να επαναπροσδιορίσουν  ακόμα και την ίδια τη μορφή του software καθώς και τον τρόπο που αλληλεπιδρά αυτό με τον χρήστη. Ποτέ μια τεχνολογική μετάβαση δεν είχε τόσο ευεργετικά αποτελέσματα. Μια ματιά στα ελληνικά περιοδικά της εποχής εκείνης αρκεί για να δει κάποιος την τεράστια διείσδυση - αποδοχή-  της νέας αυτής τεχνολογίας από το μέσο χρήστη. Οι στήλες αλληλογραφίας γεμάτες από 16bit απορίες είναι αδιαμφισβήτητοι μάρτυρες της νέας αυτής κατάστασης καθώς και της σταδιακής απόσυρσης των υπερήφανων 8bit που με μια μεγαλοπρεπή υπόκλιση αποχωρούν για την υπολογιστική Βαλχάλα...

Το ιστορικό Computer Market 2  - Σολωμού 25Α & Μπόταση 7 στα Εξάρχεια. Το κατάστημα  αστράφτει εντυπωσιακά με φόντο την νυχτερινή Αθήνα. Πίσω αριστερά βλέπετε την εσωτερική σκάλα που οδηγεί στο Atari Club. Στο επάνω πάτωμα  αριστερά βρίσκεται ο πάγκος με τα Atari st που χρησιμοποιούνταν για αντιγραφές και επίδειξη. Σε αυτό το μέρος πέρασα μερικά από τα καλύτερα μου χρόνια και διαμόρφωσα την προσωπικότητα μου ως χρήστης.

Αν  προσπαθήσω να αναρωτηθώ σχετικά με ποιόν τρόπο ένας υπολογιστής  σαν τον Atari ST  θα μπορούσε να αποκτήσει απήχηση, η απάντηση  που μου έρχεται αυτομάτως στο μυαλό είναι, με την ύπαρξη μεγάλης βιβλιοθήκης software. Η ύπαρξη ικανού αριθμού προγραμμάτων για όλα τα γούστα καθώς και η παρουσία πολλών υπέροχων games ήταν σίγουρα -αν όχι η μοναδική οδός- ο πιο βέβαιος δρόμος για την επιτυχία ενός υπολογιστή. Η ποιότητα επίσης της υποστήριξης από την εκάστοτε αντιπροσωπία με τη δημιουργία περιοδικών και events καθώς και η "στενή επαφή"  με τον κομπιουτερικό τύπο ήταν επίσης καθοριστικός παράγοντας για την επιτυχία. Αν τώρα αναλογιστούμε  τα ελληνικά δρώμενα της αγοράς με το σχετικό "εμπάργκο" σε ποικιλία  και αριθμό προϊόντων, τους χαμηλούς μισθούς των "υποψηφίων χρηστών" καθώς και την ακριβή τιμή απόκτησης του software, τότε η ανάγκη μιας εναλλακτικής προσέγγισης  είναι επιτακτική προκειμένου να μη χαθεί το τρένο της πληροφορικής για μια ολόκληρη γενιά, καταδικάζοντας την να μείνει εκτός εξελίξεων σε αιώνια σκοτάδια. Μια βόλτα στα μαγαζιά της οδού Στουρνάρα τότε, ήταν σχεδόν αποκαρδιωτική αφού η συλλογή original τίτλων για τον Atari ST περιοριζόντουσαν στην καλύτερη των περιπτώσεων σε επτά με οκτώ τίτλους στην προθήκη της βιτρίνας και αυτό μόνο στα μεγαλύτερα καταστήματα. 

Περιοδικό SPRITE - Σεπτέμβριος: 1988 - δρχ. 280! Το Atari club είναι γεγονός! Διαβάσετε την ανακοίνωση και θα καταλάβετε ότι η κίνηση αυτή ήταν κάτι διαφορετικό από τα γνωστά "αντιγραφάδικα" που καταχρηστικά αυτοανακηρύσσονταν ως clubs χρεώνοντας τα "μέλη" τους διαφορετικές τιμές ανάλογα το πρόγραμμα... Το Atari Club έπαιξε πολύ σημαντικό ρόλο στη διάδοση του Atari ST στην περιοχή της Αθήνας και θα το θυμόμαστε πάντα.

Όταν  αγόρασα τον πρώτο μου 16bit υπολογιστή ένα Atari 1040-STF μαζί με ένα Commodore 1084 color monitor (από το Computer Market 2 της οδού Μπόταση), βρέθηκα μπροστά σε μια ανέλπιστη έκπληξη.  -"Με την αγορά σας από το κατάστημα μας έχετε αυτομάτως δωρεάν εγγραφή στο Atari Club! ".

Τι ήταν αυτό άραγε; Τι θα μου πρόσφερε; Απλούστατα με την εγγραφή μου στο Atari club δικαιούμουν δωρεάν μέχρι τρία προγράμματα την ημέρα!!! Τα προγράμματα (που ήταν φυσικά αντίγραφα) μπορούσα να τα διαλέξω μέσα από μια τεράστια συλλογή που περιελάμβαναν χιλιάδες games,utilities,applications, P.D. software, programing languages, emulators, demos και ότι άλλο μπορεί να βάλει ο νους σου. Με μεγάλη νοσταλγία θυμάμαι τον εαυτό μου στο  επάνω  πάτωμα  που λειτουργούσε το Atari club, χαμένο στους τεράστιους καταλόγους και τις ατελείωτες λίστες να πλέω σε πελάγη ευτυχίας ψάχνοντας για οτιδήποτε θα μπορούσε να ικανοποιήσει την περιέργεια μου σχετικά με το τι θα μπορούσε να μου προσφέρει ένας υπολογιστής.

Φωτογραφία ντοκουμέντο: Η μία από τις δύο "ιστορικές" δισκετοθήκες μου -όπως βλέπετε και εσείς από τη φωτογραφία- καταφέρνει και παραμένει  πάντα νέα και όμορφη. Αριστερά και στο εσωτερικό της διακρίνονται πολλές δισκέτες με το λογότυπο του Atari Club.

  Η μαγική αυτή δυνατότητα να μπορώ δηλαδή να δοκιμάζω κατά κόρων εκατοντάδες  προγράμματα χωρίς το μεγάλο κόστος (πλήρωνα μόνο τη δισκέτα εκτός αν έφερνα δικιά μου) μου άνοιξε διάπλατα τους ορίζοντες ως χρήστη, σε μια εποχή μάλιστα που δεν υπήρχε η διάδοση του Internet και ο αριθμός των computers ανά γειτονιά ήταν ιδιαίτερα μικρός. Χάρις την δυνατότητα αυτή, ήρθα σε επαφή με ότι πιο  ακριβό και εξεζητημένο σε επίπεδο software που δε θα είχα ποτέ υπό άλλες συνθήκες τη δυνατότητα να δοκιμάσω. Σε επίπεδο documentation τώρα, υπήρχε η δυνατότητα απόκτησης εγχειριδίων. Ακόμα θυμάμαι τη χαρά μου όταν απόκτησα το manual του Falcon f-16 τριακοσίων και βάλε  σελίδων  σε φωτοτυπία. Οι δυο κοπέλες και το ένα αγόρι που εγώ τουλάχιστον θυμάμαι, προσπαθούσαν φιλότιμα να μας εξυπηρετήσουν ακόμα και τις ημέρες που ο κόσμος ήταν πολύς. Στο επίπεδο των games τώρα τα πράγματα ήταν υπέροχα αφού ότι παιχνίδι φιγουράριζε στις σελίδες των Pixel, USER, Sprite ήταν άμεσα διαθέσιμο ταυτόχρονα με την κυκλοφορία του στο εξωτερικό.

Το συγκεκριμένο "σπάνιο" ελληνικό ST demo στέλνει χαιρετισμούς στον Αντώνη του Computer Market καθώς και στους φίλους μας Amiga owners...

Κάνοντας ένα μικρό τελικό απολογισμό σχετικά με το τι αποκόμισα από αυτή την κίνηση θα έλεγα  απλά ότι έγινα ένας ολοκληρωμένος computer χρήστης. Η ιδιωτική πρωτοβουλία που ήρθε συμπληρωματικά στην όποια  προσπάθεια της εδώ ελληνικής  αντιπροσωπίας (τουλάχιστον στην περιοχή των Αθηνών),  αποτέλεσε για εμένα μια "όαση γνώσης" που με βοήθησε να  ικανοποιήσω την "περιέργεια" μου  χωρίς κόστος σχετικά με το τι είναι υπολογιστής και τι μπορεί να κάνει. Δε θα υπήρχε σίγουρα χωρίς αυτή την κίνηση, καμιά δυνατότητα  να ανακαλύψω και να τεστάρω -μόνο από τα περιοδικά- τα μουσικά προγράμματα τα πακέτα ζωγραφικής, τους compilers, τα DTP και χίλια δυο άλλα πράγματα. Εκεί ήταν που ανυποψίαστος ένα πρωί είδα και το πρώτο μου Demo (the Union demo) και αποσβολωμένος προσπαθούσα να καταλάβω τι ήταν αυτά που μου έλεγαν τα υπόλοιπα παιδιά περί  demo scene!

Το Comuter Market 2 ύστερα από το κλείσιμο του άλλαξε αρκετές χρήσεις όπως internet cafe, αναψυκτήριο,  καφετέρια, Snack bar. 

Ένα μικρό μυστικό! Πριν από 7-8  χρόνια  μαζί με τον τότε ενοικιαστή έριξα μια "αδιάκριτη ματιά" στα μεγάλα υπόγεια της καφετέριας. Αυτό που είδα με συγκίνησε! Πεπαλαιωμένος κομπιουτερικος εξοπλισμός ήταν ακόμα και στις ημέρες μας (!!!) εκεί, στοιβαγμένος επάνω σε μεγάλα τύπου ντέξιον ράφια. Οθόνες, αναλώσιμα και  πολλά  άλλα  parts που δεν ήταν εύκολο να προσδιορίσω ακριβώς από ποια περίοδο του καταστήματος προέρχονταν (Computer Market ή internet cafe;).  Κάπου εκεί βλέποντας κάτι να ασπρίζει  στα σκοτάδια τραβάω από τα ράφια ένα ταλαιπωρημένο Atari 520 STE!!! Θεέ μου αναφώνησα!!! Το μικρό αταράκι -περιττό να πω- δε το άφησα στιγμή απο την αγκαλιά μου όση ώρα ο νέος ιδιοκτήτης  ευγενικά μας ξεναγούσε! Δυστυχώς αν και προσπάθησα να τον κάνω να μου το δώσει,  εκείνος δε το δέχτηκε! Σήμερα δεν γνωρίζω αν διασώζεται ακόμα κάτι... 

Η σιγουριά που μου έδινε το Atari club σχετικά με την ικανοποίηση της κάθε μου ανάγκης ισοδυναμούσε με την φουλ υποστήριξη μιας καλά οργανωμένης αντιπροσωπίας ικανής να πετύχει από μόνη της τη διάδοση  και εδραίωση ενός υπολογιστή. Το Atari Club αποτέλεσε από μόνο του ένα πολύ ισχυρό κίνητρο για την απόκτηση ενός Atari ST computer αφού ο καθένας γίνονταν αυτομάτως μέρος μιας μεγάλης κοινότητας, επωφελούμενος  άμεσα από τις ευκολίες της. Δεν το έχω ξεδιαλύνει ακριβώς μέσα μου αλλά πιστεύω ότι το Atari Club με βοήθησε και ενίσχυσε την πιο σοβαρή πλευρά μου ως χρήστη, αποτρέποντας με, ώστε να μετατραπώ σε ένα απλό computer gamer (και αργότερα console gamer όπως πολλοί άλλοι). Το Atari club όσο καιρό λειτούργησε αποτέλεσε μια ανεξάντλητη πηγή προγραμμάτων καθώς και ένα κοινό τόπο συνάντησης που έφερνε σε επαφή όλους εμάς τους Atari χρήστες των Αθηνών. Νιώθω σήμερα  ιδιαίτερα τυχερός για τα όσα αποκόμισα τότε και θυμάμαι με νοσταλγία εκείνα τα χρόνια....     

Roland MT32: Ήταν η τελευταία ευκαιρία των Adventures του Atari ST;

Θυμάμαι πριν από πολλά χρόνια, όταν σε  κάποιο τεύχος του (νέου τότε) περιοδικού SPRITE, τα μάτια μου έπεσαν σε ένα καταπληκτικό άρθρο, που για λίγο ομολογώ ότι με "κλόνισε", αλλάζοντας τον τρόπο που έβλεπα μέχρι τότε τα κομπιουτερικά δρώμενα! Σε αυτό λοιπόν το "αιρετικό"  κείμενο, ο "προσηλυτιστής" συντάκτης, "ευαγγέλιζε" την παντοδυναμία των PC's στον τομέα του (άκουσον, άκουσον!) gaming!!! Ήταν τόσο μάλιστα μεγάλος ο οίστρος του,  που  έφτασε στο σημείο  να υποστηρίξει,  ότι ο μόνος λόγος που δεν είχε βγει  ακόμα το "Sonic the Hedgehog" στο PC, ήταν το "μπέρδεμα" (α)συμβατότητας, ανάμεσα στις διαφορετικής αρχιτεκτονικής VGA's, που κυκλοφορούσαν τότε!

Χμμμ....λές; Ίσως και να είναι πιθανό, αλλά πως είναι δυνατόν αυτό  το "αρχαίο" μηχάνημα, που μετά βίας θα το χαρακτήριζα Computer, να φτάσει σε σημείο να γίνει η τέλεια παιχνιδομηχανή; Πως θα μπορούσε αλήθεια να συναγωνιστεί μεγαθήρια, όπως το φοβερό και τρομερό Sega Mega Drive; Την εποχή που διάβαζα αυτό το άρθρο, η παντοδυναμία των 16bit home computers έκανε το ενδεχόμενο μιας τέτοιας προοπτικής να δείχνει αρκετά απίθανο, ενώ τα όποια κέρδη  αποκόμιζε η πλατφόρμα του MS-DOS από τις "πολύχρωμες"  EGA και VGA κάρτες γραφικών, εξανεμιζόντουσαν στη στιγμή εξαιτίας της παρατεταμένης αφωνίας που ήταν καταδικασμένοι οι IBM κλώνοι (ούτε όρκο σιωπής να είχαν δώσει!). Χμμμμ... σίγουρα είχε φαντασία και πολύ θράσος ο νεαρός.   

Αφήστε τους Amiga users να ψάχνουν εναγωνίως για συμβατό midi interface! Ο Atari ST μπορεί να "οδηγήσει" χωρίς καμία έξτρα προσθήκη αυτή την "κάρτα όνειρο", αντικείμενο του πόθου όλων των PC's users! Αν βρείτε παιχνίδια που την υποστηρίζουν θα ζήσετε μια εμπειρία που όμοια της δεν είχατε ποτέ ξανασυναντήσει! Μη ξανά ακούσω λοιπόν Amiga user να "στραβώνει" όταν ακούει για το midi του Atari.  Το Midi δεν είναι μόνο για δουλειά αλλά μπορεί να δημιουργήσει μαγεία! Είπαμε, το αμερικανάκι τα έχει όλα και συμφέρει!

Προχωρώντας όμως την ανάγνωση λίγο  παρακάτω (και με την  αμφισβήτηση μου να φουντώνει ολοένα περισσότερο), δέχθηκα  άξαφνα και την χαριστική βολή! Ο "προβοκάτορας" αρθρογράφος άρχισε να εκθειάζει τώρα και τις...ηχητικές δυνατότητες των συμβατών!!!!! Αυτό το ενοχλητικά αλλόκοτο κείμενο,  άρχισε  να με προκαλεί μέχρι δυσφορίας, παίζοντας απροκάλυπτα πια με τη λογική μου! Δεν πίστευα  αυτά που διάβαζα, περί της ανυπέρβλητης πιστότητας των εκπληκτικών (αληθινών) μουσικών οργάνων που έβγαιναν μέσα από τα ηχεία (!!!) του PC! Ένα ηχητικό αποτέλεσμα τέτοιας ποιότητας, που θα έκανε  ακόμα και την τρομερή AMIGA να κοκκινίσει από την ντροπή της!!!

-"Πέσαμε θύματα αθέμιτου ανταγωνισμού", έλεγε και ξανάλεγε ο "αμήχανος" συντάκτης προσπαθώντας και αυτός σοκαρισμένος  να βρει ένα "καταραμένο" άλλοθι για αυτό που βίωνε! Και ήταν τελικά όλα ακριβώς όπως τα έλεγε...

Ο ήχος φυσικά δεν προερχόταν από το ταπεινό speaker του PC, αλλά  από μια πανάκριβη κάρτα επέκτασης,  που έφερε την υπογραφή  ενός ιαπωνικού κολοσσού, της  ξακουστής ROLAND!!!  Μετά και από αυτό, ο κόσμος μου άρχισε να καταρρέει! Το SPRITE είχε δίκιο! Τα PCs έκρυβαν  μέσα τους αρετές που μέχρι τότε αρνιόμουν πεισματικά να δω. Κάποτε στο μέλλον, οι συμβατοί θα γίνονταν πράγματι η δυνατότερη παιχνιδομηχανή! Η "διαβολική"  τους  άνεση να δέχονται όλες αυτές τις "καταραμένες" μαγικές κάρτες επέκτασης, τους εξασφάλιζε εφόρου ζωής,  ότι θα είχαν πάντα τα καλύτερα γραφικά και ήχο! Ήταν όμως αυτή η αρχή του τέλους των 16bit home computers; Θα μπορούσε άραγε  ο αγαπημένος μου Atari ST να ανταγωνιστεί αυτά τα τέρατα, στο δικό τους γήπεδο, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο;

Εδώ βλέπετε την οπίσθια άποψη του Roland MT32. Η συγκεκριμένη διάταξη, είναι η πρώτης γενιάς υλοποίηση. Από αριστερά βλέπουμε το πλήκτρο ενεργοποίησης, τη θύρα τροφοδοσίας, τις θύρες midi και τις δυο εξόδους Left-Right  των 2X 6.35MM MONO JACK AUDIO για τον ήχο. Η μεταγενέστερη υλοποίηση του MT32 (Με κάποιες αλλαγές- βελτιώσεις στο εσωτερικό του)  είναι εύκολο να αναγνωριστεί αφού έχει συν μια υποδοχή για ακουστικά! Παρόλα αυτά, πολλοί PC χρήστες κυνηγάνε επίμονα αυτή την πρώτη έκδοση προς αποφυγή προβλημάτων συμβατότητας (για κάθε ενδεχόμενο). 

Η θλιβερή αλήθεια είναι βέβαια στις μέρες μας γνωστή (όσο και αυταπόδεικτη), αφού όλα αυτά χρόνια δεν προλαβαίναμε να μετράμε τη μια κατακέφαλη μετά την άλλη! Χάσαμε ένα δύσκολο πόλεμο και είχαμε απώλειες! Σίγουρα θα έχετε συναντήσει  κάποιο παλαίμαχο χρήστη της τότε ένδοξης εποχής, να τριγυρνάει σήμερα μισότρελος στα φόρα,  να ταΐζει στον εθνικό κήπο κοπάδια τις γάτες και να τον κυνηγούν τα παιδιά στις γειτονιές! Σας φαίνεται τραγικό αυτό; Ίσως και να είναι! Όμως φίλοι μου τα πράγματα παραλίγο να μην ήταν ακριβώς έτσι! Σήμερα θα μιλήσουμε για κάτι που δεν έγινε ευρέως γνωστό! Θα προσπαθήσουμε  να "ψηλαφίσουμε" εκείνη την ύστατη αμυδρή πηγή φωτός, που λίγο πριν το τέλος θα μπορούσε οριακά να αναστρέψει αυτήν την κατάσταση, δίνοντας πολύτιμες ανάσες οξυγόνου στα αγαπημένα μας 16bit homes. Τι ήταν αυτό; Συνεχίστε την ανάγνωση.

Αλήθεια, η ιδέα να παίξετε παλαιά Adventures της Sierra σε ένα παλαιότερο σύστημα σαν τον Atari ST πως θα σας φαίνονταν; Αν έχετε ενδοιασμούς προχωρήστε παρακάτω στην ανάγνωση!

Και ενώ όλα αυτά που περιέγραψε το περιοδικό SPRITE άρχισαν σιγά-σιγά να γίνονται...η νέα μας πραγματικότητα, πίσω εκεί στο Αταρικό στρατόπεδο επικρατούσε η συνηθισμένη (δεν κάναμε και τίποτα άλλο) παγωμάρα! Και επάνω εκεί, που ετοιμαζόμασταν να "αποχαιρετήσουμε ο ένας τον άλλον, καταδικασμένοι από ασφυξία, και  εγκλωβισμένοι  σαν τα ποντίκια στο κελί της κλειστής αρχιτεκτονικής, που εμείς οι ίδιοι χτίσαμε, ξάφνου κάτι φάνηκε ελαφρά να κινείται από το μέτωπο -μιας γνωστής σε εμάς- εταιρίας, την ηγέτιδα των Adventures Sierra! Ο αμερικάνικος κολοσσός λοιπόν, φιλοδοξώντας να περάσει σε μια νέα εποχή δημιουργίας τίτλων,  σκέφτηκε να δώσει στα προϊόντα του, ένα πιο προηγμένο, κινηματογραφικού τύπου,  οπτικοακουστικό αποτέλεσμα.

Η τέλεια εικόνα θα έρχονταν με τη βοήθεια της υψηλής ανάλυσης και των 256 χρωμάτων της SVGA,  ενώ ο τέλειος κινηματογραφικός  ήχος, θα εξασφαλίζονταν με τη χρήση "εξωτικών"  Sound cards και modules όπως το  Roland MT32. Για να επιτευχθεί μάλιστα το μέγιστο αποτέλεσμα, η Sierra  προσέλαβε για αυτό το σκοπό, επαγγελματίες συνθέτες μουσικούς!  Σύντομα η Sierra και η Roland  ξεκίνησαν μια στενή συνεργασία, με την  πρώτη  να υποστηρίζει  μανιωδώς στα παιχνίδια της την χρήση του MT32 (η Sierra πήρε μάλιστα και τα δικαιώματα πώλησης του MT32 στις Η.Π.Α) ανοίγοντας έτσι νέους δρόμους στην ψηφιακή διασκέδαση. Για όσους δεν έχουν ποτέ ακούσει ή δει τη συγκεκριμένη διάταξη της Roland, θα πω ότι το MT32 ήταν ένα μικρού μεγέθους module synthesizer (έμοιαζε σαν ψηφιακό ξυπνητήρι πρίζας) που θα μπορούσε να συνδεθεί σε ένα PC μέσω της θύρας Midi. Οι βασικές λειτουργίες του ήταν προσβάσιμες μέσω ενός απλοϊκού front panel και της υποτυπώδους LCD οθόνης του, ενώ οι πιο εξειδικευμένες λειτουργίες του, ήταν προσβάσιμες μόνο μέσω ενός computer ή κάποιου  sequencer. 

Ποιες λέξεις σας έρχονται στο μυαλό όταν ακούτε SIERRA; Roberta Williams, όνειρο, παραμύθι, ελευθερία, PC's, 256 χρώματα, πολλά games που τελειώνουν με τη λέξη  quests και απροσδόκητα...Atari ST με Roland. Ζω ένα όνειρο μη με ξυπνάτε!!!

Το Roland MT32 χρησιμοποιούσε ένα σύστημα σύνθεσης γνωστό ως L.A.S., συναντούμενο, και στη best seller σειρά  synthesizer Roland  D-50. Θεωρείται μάλιστα ως προάγγελος του General MIDI, ενώ τα κορυφαία για την κατηγορία χαρακτηριστικά του, του έδιναν σαφές προβάδισμα έναντι των φθηνότερων wave table-Fm synthesis καρτών, που κυκλοφορούσαν εκείνα τα χρόνια στα PC's. Τα μουσικά όργανα ακουγόντουσαν πραγματικά φυσικά, ενώ (η αχίλλειος πτέρνα των άλλων καρτών ήχου) τα κρουστά, ακούγονταν επιβλητικά, γεμάτα όγκο,  ικανά να μεταδώσουν την απόλυτη έξαψη στον τυχερό ιδιοκτήτη ακροατή! Αν δε την έχετε ακούσει ποτέ, αξίζει να τη δοκιμάσετε σε παιχνίδια όπως το King.s Quest IV ώστε να ακούσετε  τα πανέμορφα εκκλησιαστικά όργανα με τον μεσαιωνικό  ρομαντισμό!

Η εξέλιξη της χρήσης του MT32 στο PC,  ήρθε  ουσιαστικά με την ISA υλοποίηση του, ως κάρτα πια, με την ονομασία  LAPC-I  (για την ακρίβεια ήταν μια Roland CM-32L μαζί με ένα MPU-401). Στα υπέρ της συγκεκριμένης διάταξης  ήταν και η ύπαρξης  33 samples εφέ (CM32), που έκλειναν το μάτι στο gaming, αφού προοριζόντουσαν για χρήση στα διάφορα παιχνίδια.  Αποτρεπτικός παράγοντας για την απόκτηση ενός MT32 ή μιας  LAPC-I, ήταν δυστυχώς  η πολύ υψηλή τιμή τους, που  παρόλα αυτά, ενδεχομένως δεν θα κρατούσε μακριά τον, αποφασισμένο να  έχει το καλύτερο, power user! Οι κάρτες ήχου της Roland, έμειναν στην ιστορία, ταυτισμένες με την ποιότητα χωρίς παραχωρήσεις, ξαφνιάζοντας μέχρι σήμερα ακόμα και τον έμπειρο χρήστη με τον ήχο τους! Η συμβολή τους στον ήχο του υπολογιστή ήταν δεδομένη, σε μια εποχή μάλιστα που δεν υπήρχε ακόμα  καλά - καλά κάποιο ενιαίο πρότυπο.

"Μαζεμένο" το Roland θα σας θυμίσει σε μέγεθος περισσότερο ένα επιτραπέζιο ψηφιακό ξυπνητήρι παρά ένα synth rack! Σήμερα μπορείτε να αποκτήσετε το δικό σας σε πολύ χαμηλή τιμή - αν και ορισμένοι αρχίζουν να ξυπνάν σιγά - σιγά και να ανεβάζουν τις τιμές εξαιτίας της σημερινής του "ξαφνικής"  ζήτησης! Αν θέλετε το δικό σας πρέπει να βιαστείτε!

Ο Atari ST από την άλλη, με τη δεδηλωμένη του τυφλή υποταγή στα square form κελεύσματα της σειράς AY-3-8910, "χώλαινε" σαφώς έναντι των πιο εξειδικευμένων ηχητικών υλοποιήσεων που βρίσκονταν σε λειτουργία σε άλλα  συστήματα. Η κλειστή αρχιτεκτονική  του, καθώς και η προσπάθεια διατήρησης  της εύθραυστης  συμβατότητας με τους  γενάρχες  της σειράς,  έκανε την οποιαδήποτε προσπάθεια ηχητικής αναβάθμισης αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Είναι  πράγματι λυπηρό να βλέπεις τα μισητά PC's,  να δέχονται κατά κόρον αυτές τις καταπληκτικές  Synthesizers κάρτες  με τον εξωπραγματικό ήχο, ενώ ο  Atari ST, ο πραγματικός βασιλιάς των studios,  να παραμένει ίδιος και απαράλλαχτος, όπως την πρώτη στιγμή που γεννήθηκε! Έπρεπε  όμως να είναι έτσι τα πράγματα; Αν το σκεφτεί κάποιος με την απλή λογική, ο Atari ST δεν είχε την ανάγκη ενός ISA slot στο εσωτερικό του, ώστε να χειριστεί μια synthesizer κάρτα! Το "αμερικανάκι" ήταν εξοπλισμένο από τη γένεση του με standard MIDI θύρες, που του επέτρεπαν να ελέγχει  μεγαθήρια, πολύ μεγαλύτερα ακόμα και από αυτή την κάρτα της Roland!  Θεωρητικά ο ST θα μπορούσε άνετα (και πολύ πιο εύκολα από ένα PC) να δεχτεί εξωτερικά μια τέτοια κάρτα, μέσω των ενσωματωμένων MIDI θυρών του και να απολαύσει  άμεσα των ευεργετημάτων της.

Και έτσι πραγματικά έγινε! Με το S.C.I.0 Sierra's Creative Interpreter, ήρθε και η συνεργασία της MT-32 με τον ST!  Διάσημα adventures, που άφησαν εποχή μέσα από τις σελίδες του Pixel (και τα νοσταλγικά κείμενα του Ανδρέα Παρασκευά Τσουρινάκη), ξαφνικά αναγεννήθηκαν στον ST, εμφανώς ωφελημένα από τη δύναμη της Roland!  King's Quest IV, Police Quest 2,  Space Quest 3, Leisure Suit Larry 3 είναι μερικά από τα παιχνίδια που "ρευματοδώτησαν" πανηγυρικά αυτή τη νέα ονειρική προοπτική, στήνοντας το ασφαλές προγεφύρωμα που θα οδηγούσε όλους τους Atari users με σιγουριά στο μέλλον. Ακολουθώντας το παράδειγμα της Sierra, αρκετές ήταν οι εταιρίες που υποστήριξαν  με τη σειρά τους  το νέο αυτό πρότυπο, προσπαθώντας μη χάσουν το τρένο των εξελίξεων. Αν και αυτή η περίοδος έδειξε αρχικά αρκετά υποσχόμενη, εντούτοις η υπόθεση του Atari ST εγκαταλείφθηκε σχετικά γρήγορα, βάζοντας άδοξα τέλος και σε αυτό το όνειρο! Ο αριθμός των παιχνιδιών του Atari  που υποστήριξαν το MT32 πρότυπο δε μου είναι γνωστός, ωστόσο ίσως με το ζόρι να μετρούνται στα δάχτυλα των δυο χεριών. Εδώ θα πρέπει να τονίσω, ότι δεν πρέπει να συγχέουμε το ΜΤ32 πρότυπο με την  General MIDI σύνδεση που υποστηρίζουν άλλα παιχνίδια του Atari ST και είναι περισσότερα.

Θαυμάσια! Συνδέσατε επιτυχώς το MT32 και είσαστε σχεδόν έτοιμοι! Πριν δοκιμάσετε να τρέξετε το παιχνίδι, εκτελέστε το Music.PRG  για να επιλέξετε music device. Σε διαφορετικές εκδόσεις του προγράμματος θα συναντήσετε και μια τρίτη επιλογή για το Casio CZ. Μόλις επιλέξετε μονάδα σώζετε και το πρόγραμμα θα εγκαταστήσει αυτόματα το midi module. Από εκεί και πέρα θα ζήσετε ένα όνειρο από το οποίο δε θα θελήσετε ποτέ να ξυπνήσετε! Δεν υπάρχει πια καμιά επιστροφή μετά από αυτό...

Το να προσαρμόσετε το Roland MT32 στον Atari σας είναι πολύ εύκολο αφού το μόνο που θα χρειαστεί να κάνετε είναι να συνδέσετε τα midi καλώδια και τη τροφοδοσία του ρεύματος. Τα παιχνίδια της Sierra που δοκίμασα περιέχουν τους απαραίτητους divers σε ξεχωριστό εκτελέσιμο αρχείο (Music.PRG) και θα απαιτηθεί από εσάς (την πρώτη μόνο φορά) να το εκτελέσετε και να δήλωσετε αν θέλετε "3 voice Atari" ή "MT32". Η επιλογή σας θα σωθεί στο δίσκο εγκαθιστώντας έτσι το σύστημα ήχου της επιλογής σας. Αν όλα πάνε καλά η LCD οθόνη του Roland θα επιβεβαιώσει την αναγνώριση της μονάδας κατά το φόρτωμα του παιχνιδιού, με διάφορα text messages (όπως π.χ. το όνομα του παιχνιδιού ή άλλου είδους χαιρετισμούς) και με το πράσινο λαμπάκι  "midi message"  να επιβεβαιώνει τη ροή δεδομένων. Από εκεί και πέρα είστε έτοιμοι να απολαύσετε μια πρωτόγνωρη εμπειρία, όνειρο, ακόμα και για πολλούς χρήστες των  ταιβανέζικων PC κλώνων.

Τελειώνοντας με λίγες σκέψεις... 

Ένοιωσα διπλή χαρά με αυτά που ανακάλυψα σήμερα, αφού αποδείχθηκε ότι αγνοούσα ένα τεράστιο κεφάλαιο της ιστορίας της πληροφορικής  (που δε θυμάμαι να είχε αναφερθεί ποτέ στα περιοδικά της εποχής). Χάρηκα πολύ για το μεγάλο δώρο της Sierra προς εμάς τους 16bit home users, αφού μας αξίωσε να ακούσουμε αυτά τα αριστουργήματα μέσα από τα αγαπημένα μας home computers απομακρύνοντας προσωρινά το ενδεχόμενο αλλαγής υπολογιστικής πλατφόρμας! Η μεγαλύτερη όμως χαρά μου είναι, ότι επιτέλους ένοιωσα ότι κέρδισα και μια προσωπική δικαίωση, αφού η native δυνατότητα του Atari ST στα Midi αποδείχθηκε τελικά ότι δεν έχει θέση μόνο στα ακριβά -και "αδιάφορα" για το μέσο χρήστη- studios, αλλά μπορεί να βρει εφαρμογή με τρόπο άμεσο και στην ψηφιακή διασκέδαση, συμβάλλοντας στη δημιουργία μιας οπτικοακουστικής εμπειρίας που όμοια της δεν είχαμε ποτέ ξαναζήσει!

Η αξία της Roland MT32 είναι αδιαμφισβήτητη, και είναι αυτός άλλωστε ο λόγος που μέχρι  σήμερα πολλοί χρήστες του PC αρνούνται να συμβιβαστούν με την μέτρια  εξομοίωση του ήχου της μέσω των σύγχρονων καρτών, σπεύδοντας  (ακόμα και σήμερα) άρον-άρον να προμηθευτούν το δικό τους MT32 , συνδυάζοντας το ακόμα και με το Dos Box.

Ανέβασα "βιαστικά" μερικά video για να μπείτε στο νόημα και να καταλάβετε για τι πράγμα  μιλάω! Το "Conquest of Camelot" έκανε "το σαγόνι μου να πέσει" με την έντεχνη μεσαιωνική μουσική του! Πραγματικά ισάξιο του "Conquest of Long bow" του 1992, με κάνει να κοιτάζω απορημένος  το πληκτρολόγιο του Atari μου για να διαπιστώσω αν είναι ακόμα ανοιχτός ή έχει γίνει κάποιο λάθος στις συνδέσεις!  Όχι όμως, όλα είναι σωστά και ο Atari ST ερμηνεύει  με  ακρίβεια και μαεστρία "βιρτουόζου" τα θρυλικά  κομμάτια, με ηχητική απόδοση μάλιστα  ενός Super ακριβού PC!!!!  

Δοκιμάζοντας ξανά τα παλιά adventures στον Atari μου για τις ανάγκες αυτής της παρουσίασης, ένιωσα  για ακόμα μια φορά  να  υφαρπάζομαι από το πνεύμα της Roberta Williams! Το "King's Quest IV" μεταμορφωμένο και αναγεννημένο, άγγιξε με τις μελωδίες του τις πιο ευαίσθητες πτυχές της ψυχής μου! Ρομαντισμός, λυρικότητα και ορχηστρικές κορυφώσεις που ακολουθώντας το σενάριο θα σας κάνουν να αναρωτηθείτε, πως ήταν δυνατόν τόσα χρόνια να χάνατε αυτή την εμπειρία! Επόμενη προσπάθεια και φορτώνω  το "Conquest of Camelot"!  Εδώ θα  πρέπει να σας πω, ότι ως Atari χρήστης είχα πάντοτε ως σημείο αναφοράς στη μεσαιωνική μουσική, το επικό "Defender of the Crown" της Cinemaware. Τι είπατε; Αλλαγή σχεδίων τώρα, ή καλύτερα, μάλλον ταυτότητος! Με το που άκουσα την "αναγεννημένη" μεσαιωνική  μουσική του Camelot, με τα αληθινά μεσαιωνικά όργανα,  ένας τίτλος μου ήρθε στο μυαλό αυτομάτως, και ήταν το (πολύ μεταγενέστερο) αριστούργημα "Conquest of the Longbow: The Legend of Robin Hood" που είχα παίξει στον 386 μου παρέα με τη "κτηνώδη" Sound blaster!  Για τέτοια μουσική πληρότητα μιλάμε και το κυριότερο, ακούγεται τώρα μέσα από τον Atari μου! Το σκηνικό συνεχίστηκε αργότερα με  τα "Police Quest ΙΙ" και "Space Quest III" να αναδύουν τις "χαμένες" από το χρόνο αρετές τους μέσα από το "ξεχασμένο" GEM περιβάλλον του ST μου, που θύμιζε αυτή τη φορά έντονα κάποιο ακριβό PC. 

King's Quest IV και το όνειρο για εμένα δε λέει ακόμα να τελειώσει!  Θεέ μου!!! Δυσκολεύομαι να κρατήσω τα δάκρυα μου ακούγοντας  αυτή τη μελαγχολική μουσική! Η δύναμη που δίνει αυτό το ηχητικό lifting στον συγκεκριμένο τίτλο είναι πολύ εντυπωσιακή και το παιχνίδι αποκτάει στη στιγμή μια πρωτόγνωρη λάμψη και κινηματογραφική αίσθηση. Τα μουσικά όργανα της Roland ΜΤ32 πραγματικά "κεντάνε" παίζοντας με  τις αισθήσεις σας όπως μια κινηματογραφική ταινία! Ανάπαυση ψυχής σαν ένα χάδι από το περασμένο computer-ικο μας παρελθόν! O Atari μου ακούγεται καλύτερα από το high end PC μου και....μου αρέσει αυτό! Rosellaaaaaaa!!!!


Έφτασα κάπου εδώ στο τέλος αυτής της αναζήτησης και νιώθω για ακόμα μια φορά το χαρακτηριστικό εκείνο περίεργο  συναίσθημα -σαν παράπονο- να με καταλαμβάνει. Βλέποντας αυτό το άρτιο αποτέλεσμα να βγαίνει από τον ST μου, τείνω να πιστέψω ότι με λίγο σπρώξιμο τα 16bit micros ίσως και να είχαν καταφέρει κάτι καλύτερο. Διάβαζα  τότε με δέος τις παρουσιάσεις των κορυφαίων αυτών Adventures  -πίσω  τότε στη χρυσή εποχή τους- και στεναχωριόμουν που έβλεπα   τον ST μου να χάνει σιγά -σιγά ο τρένο της τεχνολογίας. Τώρα όμως με αυτά τα "καινούρια δεδομένα"  τα πράγματα τουλάχιστον για εμένα...αλλάζουν! Ένα μηχάνημα εξαρχής παραθυρικό με mouse, αξιοπρεπή γραφικά (τουλάχιστον στα επίπεδα μιας EGA 16 χρωμάτων), με δυνατότητα σκληρών δίσκων και δυνατότητα σύνδεσης με εξωτερικά synth modules σαν το MT32 (άντε και με κανένα γρήγορο οπτικό mouse), νομίζω ότι θα μπορούσε να αποτελέσει ικανή πλατφόρμα για Adventures games ακόμα και σήμερα.

Μέχρι να καταλάβει ο συμπαθέστατος Roger Wilco τι πραγματικά του συνέβη, εγώ πιάνω τον εαυτό μου να χορεύει με τα ρεαλιστικά δυνατά κρουστά και να ανατριχιάζω από το μυστήριο που βγάζει ο ήχος του παιχνιδιού! Φανείτε ειλικρινείς,  αυτό που βλέπετε και ακούτε δεν μπορεί άνετα να σταθεί και σήμερα, παρόλο που οι απαιτήσεις σε γραφικά και ήχο έχουν αγγίξει πια το ταβάνι; Θα έλεγα ότι η Roland MT32 ήταν ένα από τα πιο επιτυχημένα upgrade που έχω κάνει ποτέ στο PC...εεεε...στο Atari μου!


Τα πειράματα μου λόγω ελλείψεως χρόνου τα έκανα απευθείας από δισκέτα και δε δοκίμασα να "πετάξω" το παιχνίδι σε κάποιο γρηγορότερο σκληρό δίσκο! Αυτό φαντάζομαι ότι θα απογείωνε την ταχύτητα του παιχνιδιού και όλη την αίσθηση! Τώρα μπορώ να πω ότι εμπέδωσα καλά αυτό που μου έλεγε κάποτε ο εκδότης του περιοδικού USER, όταν μαζεμένοι μπροστά στο τέρας Mega-ST που είχαν κάποτε στα γραφεία του περιοδικού, φόρτωναν όλες τις δισκέτες ενός Adventure με μιας,  στην τεράστια R.A.M disk του μηχανήματος, παίζοντας ουσιαστικά χωρίς την ανάγκη προσπέλασης δίσκου! Κλείνοντας, δεν μπορώ παρά να διατυπώσω ένα ερώτημα που μου γεννήθηκε καθώς έγραφα αυτό το κείμενο,  αν δηλαδή (μετά από όσα είδα) η συγκεκριμένη μουσική πλατφόρμα (Roland-MT32) θα μπορούσε να τύχει σήμερα μιας δεύτερης ευκαιρίας.  στο "όποιο" μελλοντικό software του Atari ST, ή ακόμα καλύτερα  στο ήδη υπάρχον, δια της μετατροπής του με κάποιο patch! Θα ήταν ιδανικό αυτό!

Police Quest II και ο ρυθμός δίνει τα ρέστα του! Θυμάμαι τις κόντρες με τα videos που έδειχναν PC's με Roland ΜΤ32 vs Adlib κάπου κοντά στο  πρόσφατο παρελθόν! Τώρα ναι, μπορώ και εγώ να πω ότι ο Atari ST μου κάνει σκόνη την ταπεινή Adlib αλλά και τη θρυλική και Sound blaster!!!! Ένα σκληρό δίσκο ακόμα να  έβαζα στο τεστ και θα ήταν η τέλεια εμπειρία!


Μου φαίνεται πάντως άκρως ειρωνικό το γεγονός, ότι ενώ πριν πολλά χρόνια ένα κείμενο του Sprite με "γκρέμισε" δείχνοντας μου την "αλήθεια για το PC μέλλον", εγώ σήμερα προσπαθώ, μετά από κάποιες δεκαετίες,  να ξορκίσω για πάντα το κακό, γράφοντας σε απάντηση ένα δικό μου κείμενο, για να...μου αποδείξω το εντελώς αντίθετο! Να περνάτε καλά όπου και να βρίσκεστε. Εγώ θα  πάω πάλι πίσω  στον Atari μου για να δοκιμάσω τα "Leisure Suit Larry 3" και  "The Colonel's Bequest"!

Εις το επαναδείν...

Atari Game Token Medal Coin.

Βλέποντας την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας μας (καθώς και τα χάλια της νεοελληνικής κοινωνίας μας),  παρακολουθώ να ανακυκλώνονται οι φήμες περί αλλαγής νομίσματος και έξοδο της χώρας από το ευρώ. Οι καταστάσεις τραγικές και οι "παραστάσεις" πρωτόγνωρες αλλά προσπαθώ να δω σε  τούτη την καταστροφή μια  ευκαιρία βάζοντας το μυαλό μου να δουλεύει υπερωρίες!  Χμμμ...ωραία τα λέω,  αλλά τι το καλό  θα μπορούσε να προκύψει  επάνω σε μια τέτοια καμένη γη;  Η αλήθεια είναι,  ότι κάτι τέτοιες στιγμές που η απόλυτη φτώχεια βρίσκεται προ των πυλών για το σύνολο σχεδόν του ελληνικού πληθυσμού,  τα πράγματα γίνονται  μάλλον επικίνδυνα!  Το μυαλό μου ξεφεύγει ασυναίσθητα πιάνοντας τον εαυτό μου να σκέφτεται με ένα ανόητο παιδικό τρόπο:

-" Ουφ! Ευτυχώς που πρόλαβα να αποκτήσω κάποια "ικανή" συλλογή πριν την εποχή των ισχνών αγελάδων! Όπως πάμε από ένα διάστημα και ύστερα ακόμα και ένας Boxed ZX-Spectrum θα είναι πια όνειρο!"  

Η χώρα μας, δεν υπάρχει περίπτωση να μη ξαναγυρίσει σε γρήγορους ρυθμούς ανάπτυξης με αυτό το νόμισμα! Τώρα που το σκέφτομαι....φοβάμαι μη ζηλέψουν και τίποτα άλλοι και μας πάρουν την ιδέα! Ωχ! Λες;

Και είναι φυσικό αυτό, αφού  οι συλλογές και οι λοιπές "εκλεπτυσμένες εκκεντρικότητες" δεν ανήκουν σε λαούς που  αγωνίζονται για την επιβίωση τους αλλά σε αυτούς που έχουν λύσει πρώτα όλα τα άλλα τους προβλήματα.  Καταλαβαίνω σύντομα ότι με βασικούς μισθούς της τάξεως των 500 ευρώ (όπως μάλλον πάνε τα πράγματα) η απόκτηση σήμερα ενός Vintage home computer θα έχει το ίδιο χρηματικό ισοδύναμο (για να μη πούμε χειρότερα) της εποχής που πρωτοεμφανίστηκε. Αθάνατες όμορφες εποχές που για να αποκτήσεις μια φουλ Amiga ή ένα Falcon (όπως θα θυμούνται οι παλαιότεροι) θα έπρεπε να δαπανήσεις ίσως πάνω από μισό εκατομμύριο!!!

Αυτά βέβαια είναι μόνο μια θεωρία -από τις πολλές που θα ακούσετε- και κανείς δεν γνωρίζει τελικά τι θα συμβεί. Εγώ φυσικά,  εδώ και καιρό, είμαι ίσως από τους λίγους ανθρώπους στην χώρα μας που έχω εκφράσει ξεκάθαρα τις θέσεις μου για το θέμα του νομίσματος! Αναφορικά με τα ζητούμενα, σε περίπτωση εξόδου από το ευρώ  θα χρειαστούμε ένα σκληρό νόμισμα με  κύρος, παγκόσμια αναγνωρισιμότητα και καθολική αποδοχή! Το φέρνω καιρό τώρα στο μυαλό μου και είμαι περήφανος που κανένας κρατικοδίαιτος οικονομολόγος δε το σκέφτηκε! Με ένα σπάρο δυο τρυγόνια λοιπόν!!! Η Χώρα μας θα ξανά γίνει πάλι ισχυρή ενώ θα περάσει μόνιμα στην Αταρική σφαίρα επιρροής, δίνοντας πίσω το χαμένο χαμόγελο αυτών που κράτησαν το ιερό λάβαρο της εταιρίας ψηλά όλα αυτά τα χρόνια και με προσωπικό κόστος! Σας παρουσιάζω τη δική μου πρόταση για αλλαγή νομίσματος της χώρας μας!

Καλοδιατηρημένο φτιαγμένο από κάποιο ελαφρύ κράμα πιθανότατα αλουμίνιο. Οι μάρκες από τα coin ups arcades είναι  συλλεκτικές και σας συμβουλεύω να τις "χτυπήσετε" όπου τις βρείτε. .

Το νόμισμα που βλέπετε προέρχεται λογικά από τη δεκαετία του 1980 και είναι μια "μάρκα" προορισμένη μάλλον για τα Arcades της ATARI. Αλήθεια, δε ξέρω αν κάποιος από εσάς πρόλαβε κάποτε Coin-ups με μάρκες, αλλά εγώ ουδέποτε! Πάντα τα κερματοβόρα μηχανήματα -όπου πήγαινα- δέχονταν δραχμές!  Δεν γνωρίζω το ακριβές αντίτιμο του σε  αμερικανικά δολάρια αλλά πιθανόν να ήταν στα 0,25 cents. Ενδεχομένως αν κάποιος  "ξέμενε"  από λεφτά και ανακάλυπτε στις τσέπες του καμιά τέτοια ξεχασμένη, να μπορούσε να την μετατρέψει ξανά σε χρήμα μετά από εύλογο χρονικό διάστημα. Οι Μάρκες των Coin-ups φτιαχνόντουσαν από διάφορα υλικά και η συγκεκριμένη αν κρίνω σωστά από το ελαφρύ της βάρος,  πρέπει να είναι αλουμίνιο! Atari arcades tokens λοιπόν ως μια retro ανάμνηση των μέσων της δεκαετίας του 80 που δεν υπάρχει πια. Ένα μοναδικό item  που πρέπει να έχει ο κάθε Atari οπαδός και συλλέκτης!